Friday, February 8, 2013

ပင္လယ္ေပ်ာက္ ၿမစ္ႏွစ္စင္း

2013, February, Treasure Land Magazine.


ပန္းခ်ီသရုပ္ေဖာ္- ကုိကုိႏုိင္





** ဟာ…..သားကလဲ။ မင္းေဒၚေလးကုိ လိုက္ပုိ႔ခုိင္းေလကြာ။ ေဖေဖမအားဘူးကြ။ မနက္ၿဖန္ ရန္ကုန္သြားရမွာ**

ေဖေဖ႔စကားသံသည္ ဖိုးၿပည္႕၏ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္အိပ္မက္ကေလးကုိ ရိုက္ခ်ိဳးလိုက္ေလသည္။ ေၿပာၿပီးသည္ႏွင္႕ ေဖေဖသည္ ဖုိးၿပည္႕ကုိ တစ္ခ်က္ကေလးမွ လွည္႕မႀကည္႕ေတာ႕ဘဲ နက္ေၿပာင္ေနေသာ သူ႔ကားႀကီးေပၚတက္ကာ ၿငိမ္႕ၿငိမ္႕ေလး ေမာင္းထြက္သြားေလသည္။

ေဖ႔ေဖ႕ကားႀကီးကား ေကာင္းေလစြ။ ညင္သာလြန္းလွသည္မွာ စက္သံပင္ ေကာင္းေကာင္းမႀကားရတတ္။  ကားအတြင္းပုိင္းအၿပင္အဆင္မွာလည္း သားနားလွသည္။ ဆုိဖာခုံအေကာင္းစားႏွင္႕၊ တီဗြီႏွင္႕ ေရခဲေသတ္တာႏွင္႕ စီးလို႔ေကာင္းလုိက္သည္မွာလည္း မေၿပာႏွင္႕။ ဖုိးၿပည္႕က ေဖေဖ႔ကားႀကီးႏွင္႕ ပတ္သတ္ၿပီး အလြန္ဂုဏ္ယူသည္။ သုိ႔ေပမယ္႕ အခုအခ်ိန္မွာေတာ႕ ဖိုးၿပည္႕ ဂုဏ္မယူႏုိင္။ ရင္ထဲမွာ အလိုမက်စိတ္ႏွင္႕ ၀မ္းနည္းစိတ္တုိ႕သာ ၿပည္႕လွ်ံေနသည္။

အေ၀းသို႔ ေရာက္သြားၿပီၿဖစ္ေသာ ေဖေဖ႔ကားႀကီးကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး ဖုိးၿပည္႕၏ ကုိယ္ပိုင္အခန္းေလးဆီသုိ႔ တေရြ႔ေရြ႔ၿပန္လာခဲ႕သည္။ ညစ္ညဴးရႈပ္ေထြးေနေသာ အေတြးတုိ႔ကုိ ထမ္းပုိးလ်က္ ခန္ဓါကုိယ္ကို ခပ္ေလးေလး ေၿခလွမ္းမ်ားႏွင္႕ သယ္ေဆာင္လာခဲ႕သည္။