Sunday, September 30, 2012

ရူးသြပ္ရင္ ၿဖစ္မယ္ (တဂ္ပုိ႕စ္)





ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက ရုပ္ရွင္မင္းသားၿဖစ္ခ်င္ခဲ႕တာဗ်။ သ႑ာန္လုပ္ သရုပ္တူေပးရတဲ႕ သရုပ္ေဆာင္မႈအတတ္ပညာကုိ စိတ္၀င္စားခဲ႕တယ္။ ကုိယ္တုိင္ သရုပ္ေဆာင္ႀကည္႕တယ္။  မွန္ေရွ႕မွာ ရပ္ႀကည္႕ ငုိမလုိ ရယ္မလို ေယာင္ကာမဲ႕လိုက္၊ ခ်ိဳပလီ ခ်ိဳပလီ မူမူႏြဲ႕လုိက္နဲ႕ အုိက္တင္က်င္႕ခဲ႕ဖူးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ႕ မင္းသားေတြၿဖစ္တဲ႕ ေက်ာ္ဟိန္း၊ ၀င္းဦး၊ ေဒြး၊ လြင္မုိးတုိ႕ရ႕ဲ ဟန္ပန္ေတြအတုိင္း စကားေၿပာႀကည္႕တယ္။ သူတုိ႕ သရုပ္ေဆာင္တဲ႕ဇာတ္ကားေတြထဲက ဇာတ္ကြက္ထဲမွာ သူတို႕ၿပဳမူလႈပ္ရွားသြားတဲ႕အတုိင္း လုိက္လုပ္ႀကည္႕တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေက်ာင္းမွာ ရုပ္ရွင္ရုိက္တမ္းကစားတယ္။ ကုိယ္က မင္းသားၿဖစ္လုိက္၊ မင္းသမီးၿဖစ္လုိက္၊ ဇာတ္ပုိ႕ဇာတ္ရံၿဖစ္လုိက္၊ ဒါရုိက္တာၿဖစ္လုိက္၊ ထုတ္လုပ္သူၿဖစ္လိုက္နဲ႕ ကေလးသဘာ၀ စိတ္ႀကည္ႏူးရာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ကစားခဲ႕ႀကတယ္။ ဟုတ္ေသာ္ရွိ၊ မဟုတ္ေသာ္ရွိ ငါမ်ား မင္းသားၿဖစ္လာေလမလားရယ္လို႕  ခပ္ေႀကာင္ေႀကာင္ ေလွ်ာက္လုပ္ခဲ႕တာေလးေတြေပါ႔။ တကယ္တမ္း စိတ္ထဲက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ၀ါသနာပါတာမ်ိဳး၊ သေဘာက်ႏွစ္ၿခိဳက္မိတာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ႕ ေနာက္ပုိင္း ၿပီးၿပီးေပ်ာက္ေပ်ာက္ပဲ ရုပ္ရွင္ႀကည္႕ရတာေလာက္၊ အကယ္ဒမီဆု ခန္႕မွန္းရတာေလာက္ပဲ စိတ္ပါေတာ႕တယ္။

Saturday, September 29, 2012

အကူအညီေတာင္းခံၿခင္း

ကြၽန္ေတာ္႕ဘေလာ႕ဂ္မွာ ဘာၿဖစ္တယ္ မေၿပာတတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ပုိ႔စ္တင္လိုက္ရင္ သူမ်ား ဘေလာ႕ဂ္ေတြမွာ update  မတက္ဘူးၿဖစ္ေနတယ္။

နည္းပညာကြၽမ္းက်င္သူမ်ား  အကူအညီမ်ား မစေပးႀကဖို႕ ေတာင္းခံအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

Sunday, September 2, 2012

အလွည္႕


ရနံ႕သစ္မဂၢဇင္း၊ အမွတ္(၄၅)၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၁၂။



ပန္းခ်ီ - ေမာင္ႏုိး
၁။

ေႏြရာသီရဲ႕ ပူၿပင္းတဲ႕ရာသီဥတုဒဏ္ေႀကာင္႔လားမသိဘူး။ လမ္းမႀကီးေပၚမွာ တိတ္ဆိတ္ေၿခာက္ကပ္ေနတယ္။ ဆယ္မိနစ္တစ္ခါေလာက္ၿဖတ္သြားေနတဲ႕ ကားေတြရယ္၊ ဆုိင္ကယ္တခိ်ဳ႕တေလရယ္၊ တစ္၀မ္းတစ္ခါးအတြက္ ေစ်းဗန္းေခါင္းရြက္ၿပီး ၿမိဳ႕ရိုးကိုးေပါက္ေၿခလ်င္ေစ်းေလွ်ာက္ေရာင္းေနတဲ႕ ဘ၀တူေစ်းသည္ေတြကလြဲၿပီး လမ္းေတြက ဗလာက်င္းေနတယ္။

ေႀကာင္တစ္ၿမီးမဆိုထားနဲ႕၊ ေခြးတစ္ေကာင္ေတာင္လမ္းသလားမေနဘးူ။ အရိပ္ရတဲ႕ သစ္ပင္ေအာက္မွာတစ္ေရးတစ္ေမာေမွးစက္အနားယူေနႀကတယ္။ ပူပင္ေႀကာင္႔ႀကကင္းကင္းနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႕ ေခြးေတြကို ႀကည္႔ရင္း ကုိသိ္န္းေမာင္အားေတာင္က်မိေသးတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေခြးေတြလည္း ဗုိ္က္ဆာၿပီဆုိတာနဲ႕  သမုဒၵရာ၀မ္းတစ္ထြာအတြက္ ရွာရ၊ ေဖြရေတာ႔တာပဲေလ။ ဒီလုိ အိပ္မေနႏုိင္ဘူးမို႔လား။ ဒီေတာ႔ ကိုသိန္းေမာင္ ေခြးေတြကုိ ႀကာႀကာအားမက်ႏုိင္ဘူး။  ကုိယ္႔၀န္စည္စလြယ္ကို ၿမဲၿမဲထမ္းရင္း ၊ ေစ်း၀ယ္မယ္႔လူကို ေမွ်ာ္လင္႔ရင္း  ေတြ႔တဲ႕လမ္းထဲ ေကာက္၀င္လုိက္ေတာ႔တယ္။

“တံၿမက္စည္း ႀကက္ေမႊး”

အမိႈက္ေတြကပဲ မရွိေတာ႔တာလား၊ တံၿမက္စည္းေတြကပဲ ေကာင္းလြန္းလုိ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ အေမႊးေတြ ဖြာမထြက္လုိ႔လားမသိဘူး။ ခုတစ္ေလာ ကိုသိန္းေမာင္ ေရာင္းမေကာင္း။ တကယ္ဆုိ ဒီလုိ ေႏြရာသီမွာ ပို္ေရာင္းေကာင္းသင္႔တာေပါ႔။  ဟုတ္တယ္ေလ...။ ေႏြဦးက ေလရူးနဲ႕က်ီစယ္လုိက္ရင္ အမႈိက္ေတြ၊ ဖုန္ေတြ၊ သဲေတြဆုိတာ ေလႏွင္ရာ ဘယ္ႏွမုိင္မွန္းကို မသိဘူး။  ဒါေပမယ္႔   ဘာေႀကာင္႔မွန္းမသိ၊ ကုိသိန္းေမာင္ အလုပ္မၿဖစ္။  ေၿပာရရင္ တစ္လနီးနီးရွိေရာ႕မယ္။ ေႏြေပါက္ၿပီဆုိကတည္းကေပါ႕။

အစပိုင္းေတာ႔ ေရာင္းမေကာင္းဘူးဆုိေပမယ္႔ အရင္က ေရာင္းရထားတာေတြနဲ႕ ဖုံးလုိ႔၊ ဖိလုိ႔၊ ဖာလုိ႔၊ေထးလို႔ ရေသးတယ္။  ႀကာလာေတာ႔ ေရာင္းမေကာင္းတာႀကီးက သိသာထင္ရွားလာတယ္။ ထင္ရွားလာၿပီး ဘယ္ကုိသြားထိခိုက္လဲဆုိေတာ႔  အိမ္ကထမင္း၀ိုင္းမွာ ဟင္းပန္းကန္ကိုေပါ႔။ တစ္ခါတစ္ခါ ငါးပိရ ည္က်ိဳနဲ႕တင္ ေလြးရတဲ႕ေန႔ေတြက ေရလုိ႔မမွတ္မ္ိႏုိင္ေတာ႔ဘူး။