Tuesday, August 7, 2012

ပုံႏွိပ္မီဒီယာႏွင္႕အြန္လုိင္းမီဒီယာ အားၿပိဳင္ေဆြးေႏြးပြဲ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ား( ဒုတိယပုိင္း)


ဖူးငုံဆယ္ေက်ာ္သက္မဂၢဇင္း က ႀကီးမွဴးက်င္းပၿပီး စာေရးဆရာမလငး္စက္ႏြယ္စီစဥ္တင္ဆက္တဲ႕ ပုံႏွိပ္မီဒီယာႏွင္႕ အြန္လုိင္းမီဒီယာ အားၿပိဳင္ေဆြးေႏြးပြဲ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ား(ဒုတိယပုိင္း) ကုိဆက္လက္တင္ဆက္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အခုမွ ဖတ္မယ္႕ပရိသတ္မ်ား အခ်ိတ္အဆက္မိေအာင္ ပထမပုိင္း ကုိသြားဖတ္လုိ႕ရပါတယ္။


ခင္သႏၱာ--- ဟုတ္ကဲ႕။ ပြဲက အခုမွ စမွာပါ။ ခုမွ counter question ေတြေမး၇မွာပါ။ ခုနကေၿပာသြားတာေတြက  debateဆန္ဆန္  argument ဆန္ဆန္မဟုတ္ေသးဘူးေပါ႔။  ကုိယ္႕အားသာခ်က္ေလးေတြကုိပဲေၿပာသြားႀကတာ။ အားနည္းခ်က္ေတြက ဘာေတြလဲလို႕ point out လုပ္တာက အခုမွ စမွာ။ ဘယ္ဘက္ကအရင္စမလဲ။ ပုံႏွိပ္ဘက္ကစလုိက္မလား။
ကဲ.... ဒါဆုိ ဆရာမ ခင္ဆုၿမတ္ထြန္း စလုိက္ရေအာင္။

ခင္ဆုၿမတ္ထြနး္--- ခုနက ဆရာေနဘုန္းလတ္ေၿပာသြားတာ သတင္းေတြက Speed အရမ္းျမန္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ ဖတ္ရတယ္ဆိုတာကေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ Citizen Journal သမားေတြက ေလ့က်င့္ထားတဲ့ မီဒီယာသမားေတြ မဟုတ္တာေၾကာင့္ media ethic နဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး ဓာတ္ပံုေတြကို လက္ထဲမွာရွိေနတဲ႕ electronic device ေတြနဲ႕ရိုက္ၿပီး အြန္လိုင္းေပၚတင္မယ္၊ သတင္းဆုိရင္လညး္ သတင္းအစစ္မဟုတ္ဘဲ စိတ္ခံစားခ်က္အတိုင္း တင္လိုက္ၾကတယ္ဆိုေတာ့ အခ်ိန္နဲ႔အညီ အျမန္တက္လာတာေတာ့ မွန္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပည္သူေတြက ဒီသတင္းက မွန္သလား၊  မွားသလားဆိုတာ  မသိႏိုင္လို႔ သတင္းရဲ႕တန္ဘိုးေတြ ေလ်ာ့လာတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ သတင္းတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ခိုင္မာမႈကို၊ မွန္ကန္မႈကို အြန္လိုင္းက ဘယ္လို ရယူမလဲဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္



ေနဘုန္းလတ္------ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ေတ႕ာမေဖာ္ျပသင့္တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ ေဖာ္ျပေနတာ အြန္လို္င္းမွာတင္ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္
(((((လက္ခုပ္သံမ်ား)))))
ဒီေမးခြန္းက ေကာင္းပါတယ္၊ အခုလက္ရွိ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့   ျပႆနာေပါ့၊ ေခတ္စနစ္ တစ္ခုကေနတစ္ခု ကူးေျပာင္းတဲ့ ကာလေပၚမွာ   ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိတာမ်ဳိးပါ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕က အသက္၀၀ရွဴခြင္႕မရတဲ႕အခ်ိန္ကေန အခုမွ အသက္၀၀ရွဴခြင့္ ရခ်ိန္မွာ   ေလေကာင္းေလသန္႔ေတြခ်ည္းပဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနလို႔ မရပါဘူး၊
တကယ္တမ္းက်ေတာ႕အြန္လိုင္းမီဒီယာက စာဖတ္သူရဲ႕ အားအင္ကို ပိုၿပီးေတာ့ တိုးတက္ေစတယ္
ကၽြန္ေတာ္ၿပည္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ေၿပာရမယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္ သတင္းတစ္ခု ဖတ္ရင္ ဒီသတင္းက မွန္လား မမွန္လား ကၽြန္ေတာ့့္မွာ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္စြမ္းရွိတယ္၊ အဲ့ဒီေတာ့ အယ္ဒီတာ အဆင့္ဆင့္ျဖတ္ၿပီး၊ ေနာက္ စီစစ္ေရးႀကီးကို ျဖတ္ၿပီးေတာ့မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဖတ္ရမွာလား၊ သူတို႔က ဘာလို႔ က်ေနာ္တို႔ေနရာ ၀င္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ေပးေနရတာ လဲ၊  ၾကားထဲက အဲ့ဒီလို ၀င္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ေပးေနတယ္ဆိုကတည္းက   ျပည္သူလူထုရဲ႕ စြမ္းအင္နိမ္႕ေနလုိ႕ပဲေပါ႕
(((( လက္ခုပ္သံမ်ား )))) 
အဲ့ဒီေတာ့ ၿပည္သူလူထုရဲ႕စြမ္းအားေတြ ၿမင္႕လာေအာင္ အြန္လုိင္းမွာ  ေရးၾကပါ၊  ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိ္န္မွာ ျပည္သူလူထုႀကီးက အေမွာင္ထုထဲက လြတ္ကာစမွာ ၿပည္သူလူထုက အားနည္းေကာင္း အားနည္းပါလိမ့္မယ္၊ ေလေကာင္းေလသန္႔ေတြထဲ အမိႈက္သရိုက္ေတြ   ေရာပါေနတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ တံခါးကို ျပန္ပိတ္လိုက္မွာမ်ဳိးကိုေတာ့ လံုး၀ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး၊ ျပည္သူလူထုရဲ႕ စြမ္းအားေတြ ျမင့္လာေအာင္ အြန္လိုင္းမွာ ေရးၾကပါ၊ ဒီစာေတြက အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္တာေတြလား၊ ဒီသတင္းေတြက မွန္လား မမွန္ဘူးလား၊ ဒါေတြကို  ကၽြန္ေတာ္တို႔   ျပည္သူေတြ ကိုယ္၌ကိုက ဘာစီစစ္ေရးမွ မလိုပဲ၊  ဘယ္သူကမွ   ျဖတ္ေတာက္ တားဆီးတာ မလိုပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြကိုယ္၌္ ဖတ္ၿပီး ဆံုးျဖတ္တယ္၊ အဲ့ဒီလို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းအစရွိေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစားၾကပါ၊ ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ တာ၀န္ပါဘဲ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္”
(((( လက္ခုပ္သံမ်ား)))) 

 ခင္သႏၱာ---- ဆ၇ာေ၇.... အမႈိက္သရိုက္ေတြ မ၀င္ေအာင္ဆုိေတာ႕ filter တစ္ခုခုခံရမွာေပါ႔ေနာ္။ အမႈိက္သရုိက္ေတြမ၀င္ေအာင္ ဘယ္လုိခံမလဲ ေၿပာပါဦး။ တစ္ဖက္ကိုေမးပါဦး

ေနဘုန္းလတ္ ---- filterခံတယ္ဆုိတာ တၿခားတစ္ေယာက္က ခံေပးၿပီးေတာ႕ ဘာမွ ၀င္လုိ႕မရတဲ႕ filterမ်ိဳးကုိ မလုိခ်င္ပါဘူး။  ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ civil society ေလးေတြရွိမယ္။ လူဦးေရ population နဲ႕ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကိုယ္တုိင္  အခုိင္အမာ ထုတ္ၿပီးေတာ႕ filterခံမယ္ေပါ႔။
ေနာက္..........ပုံႏွိပ္မီဒီယာဘက္ကိုေမးခ်င္တာက မုန္တုိင္းကက်ေတာ႕မယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ မနက္ၿဖန္မနက္ သတင္းစာကုိ ေစာင္႕ဖတ္ေနရမွာလား။ ဒါဆုိရင္ မုန္တုိင္းက လာေနၿပီ၊ သတင္းစာက မေရာက္ေသးဘူး ၿဖစ္ေနမယ္။
(((((လက္ခုပ္သံမ်ား))))
အဲလို လ်င္ၿမန္မႈရွိရမယ္႕ သတငး္ေတြကုိ ၿပည္သူဆီ အၿမန္ႏႈန္းနဲ႕ ေရာက္ေအာင္ ပုံႏွိပ္မီဒီယာဘက္က ဘယ္လုိ ႀကိဳးစားႀကမလဲသိခ်င္ပါတယ္။

ခင္သႏၱာ--- ကဲဲ....ပုံႏွိပ္မီဒီယာဘက္က ေတာက္တဲ႕တစ္ေကာင္ေလာက္ရွာေပးရမယ္ထင္တယ္။  အခ်ိန္မီမသိရင္ေမးရေအာင္......... မုိးလားေလလား။

ခင္ဆုၿမတ္ထြန္း--------အခုေနာက္ပိုင္းမွာ Breaking Newsေတြအတြက္ အြန္လိုင္းနဲ႔ Co -Operate လုပ္လာၿပီေပါ့ေနာ္၊မဂၢဇင္း၊ဂ်ာနယ္ေတြရဲ႕ ၀က္ဆိုက္ေတြမွာ အခ်ိန္နဲ႔ တစ္ေျပးညီ ဖတ္လို႔ရတာေပါ့ေနာ္၊  ဒါေပမယ့္ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ Dataေတြကို  တကယ့္ကို Analyse လုပ္တာ၊ တကယ့္ အက်ဳိးအျပစ္ေတြကို ေ၀ဖန္ သံုးသပ္တာေတြကိုေတာ့ အြန္လိုင္းမီဒီယာပိုင္းမွာ ခ်က္ခ်င္းမရႏိုင္ပါဘူး၊ ဒါေတြကိုေတာ့ ပံုႏွိပ္မီဒီယာမွာ ဖတ္ရမွာပါ၊ ခုနေျပာတဲ့ Quality Productsေပါ့
ပုံႏွိပ္မီဒီယာဘက္မွ နန္းႀကာၿဖဴ(ဘားအံ)၊ ေ၀မိုးႏုိင္(မုံရြာ)၊ ခင္ဆုၿမတ္ထြန္း

ခင္သႏၱာ---------ကဲ.. ဆရာေ၀မုိးႏုိင္ ။ အြန္လုိင္းမီဒီယာကို တစ္ခုခုေလးေမးေပးပါဦး

ေ၀မုိးႏုိင္---ကၽြန္ေတာ္ ေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းမေမးခင္မွာ အႀကိဳေမးခြန္းတစ္ခု ေမးခ်င္ပါတယ္၊ မီဒီယာက ျပည္သူလူထုကို အလုပ္အေကၽြးျပဳရမယ္ ဆရာဆရာမတို႔ လက္ခံပါသလား

ေနဘုန္းလတ္------လက္ခံပါတယ္။လက္ခံပါတယ္

ေ၀မုိးႏုိင္--------------အြန္လိုင္းမီဒီယာက ျပည္သူလူထုကို ဘယ္ေလာက္ အက်ိဳးၿပဳနုိင္တယ္လို႔ ယူဆပါသလဲ၊ ျပည္သူလူထုဆိုတဲ့ ေနရာမွာ အင္တာနက္ သံုးေနတဲ့ လက္တစ္ဆုတ္စာ လူတန္းစားကို ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး၊   ႏိုင္ငံတ၀ွမ္းမွာ ရွိတဲ့    ျပည္သူေတြကို ေျပာတာပါ ”
 ((((လက္ခုပ္သံမ်ား)))) 

ခင္သႏၱာ------ကဲ.........လွည္းေနေလွေအာင္း ၿမင္းေဇာင္းမက်န္တဲ႕ ဆရာတုိ႕ေ၇.....ၿပည္သူက
ေနဘုန္းလတ္--ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ႀကီး တစ္သက္လံုး ကြန္နက္ရွင္ မေကာင္းေတာ့ဘူးလို႔ ယံုၾကည္လို႔လား
((((((လက္ခုပ္သံမ်ား))))))
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကတစ္သက္လုံးေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းႀကီးပဲေနသြားရေတာ႕မွာလား

ေ၀မုိးႏုိင္---------အဲ့ဒီလိုေတာ့ မယူဆပါဘူး၊ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ကြန္နက္ရွင္   ေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတာ့ ေရာက္လာမွာပါ၊ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီလို ကြန္နက္ရွင္   ေကာင္းတယ္ဆိုတိုင္းလဲ တစ္ႏိုင္ငံလံုးကို ပ်ံ႕ႏွံ႔မယ္ဆိုတာက နည္းနည္းေတာ့ ခက္ခဲမယ္ ထင္ပါတယ္

ေနဘုန္းလတ္-----ေရွ႕ဆက္သြားရမယ့္လမ္း၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အနာဂတ္ကို   ေမွ်ာ္ၿပီး ၾကည့္တဲ့အခါမွာ အခုလက္ရွိ အေနအထားေလးကိုပဲ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာရင္ နည္းေနလိမ့္မယ္၊ လူဦးေရသန္း၆၀မွာ အင္တာနက္ သံုးႏိုင္သူ သိန္းဂဏန္းေလာက္ပဲရွိေနတယ္၊ ဒါက တကယ့္ ခက္ခဲတဲ့   ျပႆနာ မဟုတ္ဘူး၊  ၾကားက  အတားအဆီးေတြၾကားက  ရွိေနလို႔သာ တခ်ိဳ႕တုိးတက္မႈေတြက  အရမ္းႀကီးၾကာမွပဲ ျဖစ္လာေတာ့မယ္ ထင္ေနၾကတာ..”
((((လက္ခုပ္သံမ်ား))))
  တကယ္တမ္းက တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာ ကြန္နက္ရွင္ရဖို႔၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ အင္တာနက္သံုးႏိုင္ဖို႔႔၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာ သတင္းအခ်က္အလက္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ဖို႔ကိစၥက သိပ္ၿပီးေတာ့ မၾကာေတာ့တဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ဒီလို အေျခအေနမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္၊ အြန္လိုင္းမီဒီယာဆိုတာ အခုမွ ေမြးဖြားကာစအခ်ိန္ ေရာက္ေနတာပါ၊ အဓိကက တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ေျပာင္းလဲေနတယ္၊ ကေလးတစ္ေယာက္ကို မင္း ငယ္ေသးတယ္၊ လိုအပ္ခ်က္ ရွိေနေသးလို႔ ေရွ႕က ဒီလိုမ်ဳိး ကာထားမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အမ်ားႀကီး နစ္နာမယ့္ သေဘာေတြ ရွိတယ္
နာက္.. ေခတ္ရဲ႕ေျပာင္းလဲမႈ၊ ဟိုးအရင္တုန္းက ေက်ာက္တံုးႀကီးေတြ သယ္မၿပီး   ေက်ာက္ခ်ပ္ေတြေပၚ ေက်ာက္စာေတြ ထြင္းေရး၊ ေနာက္ အုတ္ခြက္ စာေတြ၊ ေပစာေတြျဖစ္လာ၊ အဲ့ဒီကေန စာရြက္ေတြေပၚလာၿပီး စာရြက္ေတြ   ေပၚမွာေရးၾကတယ္၊ ဒါေတြက ၾကားခံေတြ သံုးၿပီး တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္   ေျပာင္းလဲလာတာပါ၊ ၾကားခံဆိုတာ မီဒီယာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘာကို သယ္ေဆာင္ၾကမလဲ၊ စာေတြကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းမွာလား၊ စာအုပ္ေတြကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းမွာလား… အႏွစ္သာရကို ထိန္းသိမ္းမွာလား၊ ပံုသ႑ာန္ကို ထိန္းသိမ္းမွာလား…
(((( လက္ခုပ္သံမ်ား))))
အႏွစ္သာရကို ထိမ္းသိမ္းတယ္ဆိုရင္ အြန္လိုင္းေပၚကေနလဲ အႏွစ္သာရရွိတဲ့ စာေတြ ဖတ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဦးမင္းလူရဲ႕ “အခ်စ္ဟု အဓိပၸါယ္ သက္ေရာက္ျခင္း မရွိေစရ” ဆိုတဲ့ ၀တၱဳေလးကို ကၽြန္ေတာ္ မေန႔ညက အြန္လိုင္းေပၚမွာ ဖတ္ခဲ့ရတယ္၊ အျပင္မွာ ဖတ္သလိုပဲ ခံစားမႈတစ္ခုကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရခဲ့တာပဲ၊ ဆိုလိုတာက ဘယ္မီဒီယာျဖစ္ျဖစ္ မီဒီယာတစ္ခုကို သံုးၿပီးေတာ့ ျပည္သူဆီကို ပို႔ဖို႔က အဓိကက်ပါတယ္၊ ပရင့္မီဒီယာခ်ည္းသံုးမွ စာေကာင္းေပေကာင္း   ျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး၊ အြန္လိုင္းမီဒီယာသံုးလဲ စာေကာင္းေပေကာင္း   ျဖစ္တာပါဘဲ၊ မီဒီယာဆိုတာက အသံုးခ်တဲ့ ၾကားခံပစၥည္းပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာခ်င္တာ၊ ခံစားေနတာ၊ အႏုပညာေတြကို ျပည္သူ လက္ထဲေရာက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔က ပိုအေရးႀကီးပါတယ္ 

ခင္သႏၱာ---- ဆရာ.......ေက်ာက္စာေတြ၊ဘာေတြနဲ႕  ဒါေပမယ္႕ဆရာ...Tablet ဆုိၿပီး ေက်ာက္သင္ပုန္းေတာ႕ၿပန္သုံးမေနနဲ႕ဦးေနာ္...

နန္းႀကာၿဖဴ---ဆရာ တစ္ခုေလာက္ေမးလုိ႕ရမလား
ဒီေက်ာက္စာေတြ အုတ္ခြက္ေတြက ကၽြန္မ စဥ္းစားတယ္......သူက ႏွစ္ေတြ ႀကာတဲ႕အခါမွာ  သူ႕ရဲ႕တန္ဖုိးက ၿမင္႕တက္လာတယ္။ စာကအေရးႀကီးတယ္ဆုိတာမွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ သူ႕အေနအထားကလဲ ေခတ္ေတြႀကာတဲ႕အခါ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြဆုိၿပီး တန္ဖုိးေတြၿမင္႕တက္လာတယ္။  ဖန္သားၿပင္က စာေတြကေ၇ာ....... အဲလုိ အေနအထားမ်ိဳးရွိႏုိင္ပါ႔မလား...

((((((((((((((လက္ခုပ္သံမ်ား)))))))))))))))))))

သူရႆ၀ါ------- အဟဲ.....(ေခါငး္ကုတ္လ်က္)
(((((လက္ခုပ္သံမ်ား)))))
ကၽြန္ေတာ္ စင္ေအာက္မွာတည္းက ဆရာမနန္းႀကာၿဖဴနဲ႕ညွိေနတာ ..။ ကၽြန္ေတာ္႕ကို တစ္ခုခုအခက္အခဲၿဖစ္ေအာင္လုပ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လုံးၿပဴးၿပီးအံႀကိတ္ၿပမယ္လုိ႕...။ 

ခင္သႏၱာ----ကၽြန္မ ႀကားၿဖတ္ေၿပာလုိက္ဦးမယ္။ ကၽြန္မတုိ႕ ဆရာေၿမမႈန္လြင္႕ကိုေခၚမွထင္တယ္ေနာ္..။ ေက်ာက္စာကိုခဲဖ်က္နဲ႕ဖ်က္လုိ႕မရဆုိေတာ႕ေလ

သူရ-------ဆရာမေၿပာသလုိေပါ႔      ပံုႏွိပ္မီဒီယာမွာ စာေတြက တန္ဘိုးရွိတဲ့စာေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္၊ ဘာလို႔ ျဖစ္လာၾကလဲ၊ ေရးလို႔ ျဖစ္လာၾကတာ၊  အြန္လိုင္းမွာက အခုမွ စေရးၾကတယ္၊ ပရင့္နဲ႔ အြန္လိုင္း သက္တမ္းက အမ်ားႀကီးကို ကြာဟေနတယ္၊ ကြန္နက္ရွင္အခက္အခဲ၊ မီးအခက္အခဲေတြ ၾကားထဲက အခုလိုမ်ဳိး ဆရာမတို႔ ပံုႏွိပ္သမားေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ ေဆြးေႏြးခြင္႕၇လာတယ္ဆုိကတညး္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘယ္ေလာက္ႀကိဳးစားခဲ႕ရသလဲဆုိတာ သိႏိုင္ပါတယ္။.အားလုံးလဲသိမယ္ထင္ပါတယ္။
 (((((လက္ခုပ္သံမ်ား))))
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕လဲတစ္ခ်ိန္မွာ ဆရာမတုိ႕လုိၿဖစ္လာမယ္လုိ႕ယုံႀကည္ပါတယ္
 
အြန္လိုင္းမီဒီယာဘက္မွ သူရႆ၀ါ၊ ၿမေသြးနီ၊ ေနဘုန္းလတ္

ေနဘုန္း----- တန္ဘိုးက ၂မ်ဳိးရွိပါတယ္၊ ေက်ာက္စာေတြကို တန္ဘိုးထားၾကတာ မွန္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕တန္ဘိုးေတြက ျပတိုက္ထဲမွာ ထားသင့္တယ္၊ တခ်ဳိ႕က မထားသင့္ဘူး၊ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ျပတိုက္ထဲမွာ ထားသင့္တဲ့ တန္ဘိုးကို ျပတိုက္ထဲမွာပဲ ထားရပါမယ္၊ အခုအခ်ိန္ထိ ေက်ာက္ခ်ပ္ႀကီးေတြ ရြက္သြားဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊ ဘာက အဓိကက်လဲဆိုေတာ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့ သမိုင္း၀င္စာေတြက ဘယ္မွာေရးေရး ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါက ျငင္းလို႔မရပါဘူး၊ အသံုးခ်မႈအပိုင္းမွာလဲ လွ်င္ျမန္မႈ၊ ေပါ့ပါးမႈစတဲ့ တန္ဘိုးေတြအရ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕  အြန္လိုင္းမီဒီယာက စာေတြမွာ တန္ဘိုးရွိတဲ့ စာေတြ ရွိေနႏိုင္တာပဲ၊ တန္ဖိုးဆိုတာက တစ္ခုကတစ္ခုကို ေျခဖ်က္တဲ့ သေဘာတရားမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး၊ ဟိုဘက္က တန္ဘိုးကလဲ သူ႔ဟာသူ ရွိေနမွာပဲ၊ အလားတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အြန္လိုင္းက စာေပေတြဟာလဲ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ တန္ဖုိးေတြ ၿမင္႕တက္လာမွာပါပဲ

ခင္သႏၱာ-----ဟုတ္ကဲ႕။ ကၽြန္မ ႀကားကေန ပရိသတ္ႀကီးကုိ တစ္ခု အစီရင္ခံခ်င္ပါတယ္ကၽြန္မ ဒီပြဲမွာ facilitator လုပ္မယ္ဆုိေတာ႕ rehearsal သေဘာမ်ိဳးေလးလုပ္ခ်င္တယ္ဆုိၿပီး ၿမန္မာအင္ဒီပဲန္ဒင္႕ ဂ်ာနယ္ရုံးခန္းမွာ လုပ္ခဲ႕ပါတယ္။ကၽြန္မက ဆရာတုိ႕ဆရာမတုိ႕ ကၽြန္မကုိ ေၿပာမယ္႕စကားေတြမေပးေတာင္ တစ္ဖက္စီကုိေမးမဲ႕ေမးခြန္းေလးေတြေတာ႕ေပးထားပါလုိ႕။ ႏွစ္ဖက္လုံးကကၽြန္မကို ေမးခြန္းေပးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ သူတုိ႕ေမးတဲ႕ေမးခြန္းေတြမဟုတ္ဘူးရွင္႕။ ကၽြန္မက ႀကားထဲကေန တကယ္ဘာမွမသိတာပါ။  ကၽြန္မလက္ထဲမွာ စာရြက္၇ွိပါတယ္။ မယုံရင္ပရိသတ္ႀကီးကုိၿပႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီေမးခြန္းေတြေမးမထားႀကဘူးရွင္႕။ တကယ္႕ကို စင္ေပၚမွာလွ်ပ္တစ္ၿပက္တစ္ဖက္နဲ႕တစ္ဖက္ တုိက္ခုိက္ၿပီး ေမးခြန္းေတြ ေမးေနႀကတာပါ။   live ၿဖစ္တယ္ဆုိတာေၿပာခ်င္တာပါ။ ၿပီးရင္ကၽြန္မ ပရိသတ္ႀကီးကုိ စာရြက္ေ၀လုိ႕ရပါတယ္။ တကယ္႕ ကုိ live ပါ။
(((((လက္ခုပ္သံမ်ား))))))

ဆုၿမတ္----------ႀကားၿဖတ္တစ္ခုေလာက္ေၿပာခ်င္ပါတယ္။ ပုံႏွိပ္မီဒီယာမွသာ စာေကာင္းေပေကာင္း ၊စာႀကီးေပႀကီး မဟုတ္ဘူးလုိ႕ဆရာေနဘုန္းလတ္ေၿပာသြားပါတယ္။  စာေပဆုိရင္ ပုံႏွိပ္က ေကာင္းႏုိးရာရာာေတြကုိ အြန္လုိင္းသမားေတြ ၿပန္မွ်ေ၀ေနႀကရတယ္။ စာအုပ္ေတြထဲက စာေတြကုိ အြန္လုိင္းမွာၿပန္ေဖာ္ၿပၿပီး ေပါက္ေနႀကတယ္။  ဆုိေတာ႕ ဆရာမငး္လူလည္း အြန္လုိင္းမွာ တုိက္ရုိက္ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး။

ခင္သႏၱာ-----ဒါဆုိ အြန္လိုင္းဘက္က ပရင္႕ကုိေမးခြန္းေမး၇ေတာ႕မွာပါ။ ကၽြန္မကိုေပးမထားတဲ႕ေမးခြန္းေလးေပါ႕ဆရာတုိ႕ရယ္

ၿမေသြးနီ----- ကၽြန္မက စာေရး၀ါသနာပါသလို၊ စာဖတ္၀ါသနာပါသူ တစ္ဦးပါ၊  အိမ္မွာ ကၽြန္မသား ၁၀ႏွစ္သားကေန ကၽြန္မအေဖ ၇၆ႏွစ္အရြယ္အထိ တစ္အိမ္လံုး စာဖတ္ၾကပါတယ္၊ စာေပခ်စ္ျမတ္ႏိုးစိတ္ ရွိသူမ်ားပါ၊ က်မကိုယ္တိုင္ စာေတြကို အြန္လိုင္းမွာေရာ ပံုႏွိပ္မွာပါ ႏွစ္ႏွစ္သက္သက္ ဖတ္ပါတယ္၊ အဲ့ဒီမွာ ကၽြန္မ စိတ္မေကာင္းစရာတစ္ခု သြားေတြ႔တယ္၊ ကၽြန္မတို႔ အိမ္နားမွာ စာေပ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ မိသားစုဖြင့္ထားတဲ့ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလး ရွိတယ္၊ အဲ့ဒီမွာ ကၽြန္မ အၿမဲ စာအုပ္ငွားဖတ္တယ္၊ အဲ့ဒီဆိုင္မွာ ဂႏၱ၀င္စာအုပ္ေတြ၊ စာေရးဆရာႀကီး ဆရာမႀကီးမ်ားရဲ႕ တန္ဘိုးရွိတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ဟိုး အခန္းရဲ႕ အတြင္းပိုင္းမွာ ထားတယ္၊ အေရွ႕မ်က္ႏွာစာမွာေတာ့ ေခတ္ေပၚစာေပ၊ အေပ်ာ္ဖတ္ ဆူလြယ္နတ္လြယ္စာေပေတြ ထားတယ္၊ ဒီဆိုင္မွာ ဖတ္ေနၾကဆိုေတာ့ တစ္ေန႔ က်မ ေမးမိတယ္၊ စာဖတ္သူ အေျခအေန ဘယ္လိုရွိလဲဆိုေတာ့ အေျခအေန မေကာင္းဘူးတဲ့၊ တကယ့္ စာဖတ္သူ မရွိဘူးတဲ့၊ ေခတ္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ပဲ ေျပာမလား၊ လူငယ္ေတြက စာဖတ္အား နည္းသြားၾကၿပီ၊ အရုပ္မ်ားမ်ား အေရာင္မ်ားမ်ားနဲ႔ စာအုပ္ေတြငွားၿပီး အရုပ္ေတြပဲ ၾကည့္္ခ်င္ၾကေတာ့တယ္၊ ဒီေတာ့ ကၽြန္မေမးခ်င္တာက အြန္လိုင္းမေပၚခင္ထဲက အေျခခိုင္ခဲ့တဲ့ ပရင့္မီဒီယာမွာ တန္ဘိုးရွိတဲ့ ဆရာဆရာမႀကီးမ်ားရဲ႕ ရသစာေပေတြထက္ ဘာလို႔ အေပ်ာ္ဖတ္စာေပေတြ ႀကီးစိုးေနပါသလဲ

နန္းႀကာၿဖဴ-------ဆရာမေျပာတာက အဓိက စာဖတ္ျခင္း အားနည္းတာပါ၊ ကၽြန္မလည္းဆရာမလုိ စာအုပ္ဆုိင္သြားေလ႕လာဖူးပါတယ္။ တကယ္ေတာ႕ဒါကပုံႏွိပ္နဲ႕လည္းမသက္ဆုိင္သလုိ အြန္လိုင္းနဲ႕လည္း မသက္ဆုိင္ဘူးရွင္႕။  ဒီေန႔   ေခတ္လူငယ္ေတြက စာအုပ္ေတြထက္ ဂ်ာနယ္ေတြ ဖတ္ၾကတယ္၊ ဂ်ာနယ္ဆိုင္ သြားေလ့လာေတာ့လည္း ဂ်ာနယ္ေတာင္မွ ရုပ္ပံုမ်ားတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြ ဖတ္လာတယ္၊ အဓိက စာဖတ္အား နည္းလာၾကတယ္။ ဒီေတာ႕ သူတုိ႕ အြန္လုိင္းမွာလဲစာမဖတ္ႀကေတာ႕ဘူး။ ဂ်ီေတာ႕ခ္၊ ခ်က္တင္တုိ႕ပဲထုိင္ေတာ႕မယ္။ပုံႏွိပ္မွာေတာင္ စာမဖတ္ေတာ႕တဲ႕အခ်ိန္မွာ အြန္လိုင္းမွာလဲ မဖတ္ႀကေတာ႕ဘူးရွင္႕ 

ၿမေသြးနီ------ဒါဆိုရင္ ကၽြန္မတစ္ခု သိခ်င္တယ္၊ အြန္လိုင္းစာေပက လက္တစ္ဆုတ္စာ အြန္လိုင္း အသံုးျပဳသူမ်ားအတြက္ပဲ၊ ပံုႏွိပ္စာေပကေတာ့ တစ္ျပည္လံုးမွာရွိတဲ့   ေအာက္ေျခလူတန္းစားအထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔တယ္လို႔ အေရွ႕မွာလည္း ေျပာသြားတယ္၊   ျပည္သူကို ေအာက္ေျခအထိ အက်ဳိးျပဳတယ္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္က Best Seller တစ္ေယာက္ရဲ႕ စာအုပ္ဟာ ဘာလို႔ လူဦးေရသန္း၆၀အတြက္ အမ်ားဆံုးအုပ္ေရ ၅၀၀၀ေလာက္ပဲ ထုတ္ႏိုင္ရတာလဲ 
(((( လက္ခုပ္သံမ်ား))))
 
  ေ၀မုိးႏုိင္--------အဲဒါက ေခတ္စနစ္နဲ႕ဆုိင္တယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ လြန္ခဲ႕တဲ႕ႏွစ္ ၅၀ ၊၆၀ ေလာက္ကတည္းက လူေတြကုိ အေမွာင္ခ်ထားၿပီး  စာအုပ္စာေပမွာေပ်ာ္ေမြ႕တဲ႕ႏွလုံးသားမရွိေအာင္လုပ္ထားတဲ႕အတြက္ေႀကာင္႕အခုအခ်ိန္မွာ ဒီလုိ အက်ိဳးသက္ေရာက္ေနတယ္လို႕ ၿမင္ပါတယ္။
((((လက္ခုပ္သံမ်ား))))

ခင္သႏၱာ---- ဆရာ မစႏၵာရဲ႕ ၀တၳဳလုိေပါ႕။ ကာလနာသာတရားခံေပါ႔ 
ကဲ.....ပုံႏွိပ္ဘက္က အြန္လုိင္းကို ေမးခြန္းေလးတစ္ခုေမးပါဦး

နန္းႀကာၿဖဴ- ေနာက္ အခုက အြန္လိုင္းမွာ သဒၵါအထားအသုိမမွန္တဲ႕လူေတြ၊ စာလံုးေပါင္းေတာင္ မွန္ေအာင္ မေပါင္းတတ္သူေတြက အြန္လိုင္းမွာ စာေရးဆရာလို႔ အမည္ခံၿပီးစာေတြေရးေနႀကတယ္ ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၿမန္မာမဟုတ္၊ အဂၤလိပ္မဟုတ္ ၿမန္းဂလိပ္ဆုိတဲ႕ဘာသာစကားကုိလညး္ အသုံးၿပဳေနႀကတယ္။ သူတို႔ေျပာၾကတယ္၊ အြန္လိုင္းေပၚမွာ လူညီလို႔ရင္ဤကိုကၽြဲ ဖတ္လို႔ရပါတယ္တဲ့၊ အဲ့ဒီအေရးအသားေတြေႀကာင္႕    ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာစကား၊ျမန္မာစာေပ အဆင့္အတန္း နိမ့္က်ေစတယ္လုိ႕ယူဆပါတယ္။ ဆရာမတုိ႕ဆရာတုိ႕ဘယ္လုိထင္ပါသလဲ..။

ခင္ဆုၿမတ္ထြနး္----၊ စာအုပ္ကို ထိန္းသိမ္းတာ မဟုတ္ဘဲ စာေပကို ထိမ္းသိမ္းမွာ ဆိုေတာ့ေလ
(((လက္ခုပ္သံမ်ား))))

သူရ--------အဲဒါက ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိတယ္လုိ႕ထင္ပါတယ္။ ဆရာမေၿပာခ်င္တာက မဂၢဇင္းမွာ ေရးေနႀကတဲ႕သူေတြကက် စာလုံးေပါင္းမွန္တယ္ေပါ႔ေနာ္..။အြန္လိုင္းမီဒီယာမွာ စာလံုးေပါင္းအမွားေတြကို ဂရုစိုက္ ေရးၾကပါတယ္၊ အဲ့လို ေရးေနေပမယ့္ စာလံုးေပါင္းအမွားေတြလဲ ရွိႏိုင္ပါတယ္၊ အဲ့လိုပဲ ပံုႏွိပ္မီဒီယာမွာလဲ စာလံုးေပါင္းအမွားေတြ ရွိေနတာပါဘဲ၊ အြန္လိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ ဂရုစိုက္ ေရးပါတယ္၊တကယ္႕ကို ၀ါသနာအရင္းခံၿပီးေရးေနတဲ႕သူေတြေပါ႔ဆရာမရ ယ္၊ မဂၢဇင္းေတြ စာအုပ္ေတြမွာ စာလံုးေပါင္းမွန္တယ္ဆိုတာက ၾကားထဲက Proof Readerရဲ႕ ေက်းဇူးလား၊ ဒါမွမဟုတ္ စာေရးသူက စာလံုးေပါင္း လံုး၀ကို မမွားတာမ်ဳိးလား သိခ်င္ပါတယ္ ”
(((( လက္ခုပ္သံမ်ား))))

နန္းႀကာၿဖဴ---- ဆရာက ေမးခြန္းလို႕ေၿပာသြားေပမယ္႕ ကၽြန္မက အဲဒါကို အားသာခ်က္လုိ႕ၿမင္ပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႕မွားတယ္ပဲထားဦး၊ အထက္မွာ ၿပဳၿပင္ေပးမဲ႕သူရွိတယ္။  ဆုိေတာ႕ စာမူေတြက ဆန္ကာတင္စစ္ေဆးၿပီးမွ ထြက္လာခဲ႕ႀကရတာၿဖစ္ပါတယ္။
((((လက္ခုပ္သံမ်ား)))

ေနဘုနး္-----အားသာခ်က္လို႔ က်ေနာ္က မထင္ဘူး၊ ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ အားနည္း သြားႏိုင္ေသးတယ္၊ ကိုယ္က အယ္ဒီတာေတြ ရွိလို႔ဆိုၿပီး  စာလံုးေပါင္းကို ဂရုမစိုက္ေတာ့ပဲ ေရးခ်င္သလို ေရးလာႏိုင္တယ္၊ စာလံုးေပါင္း မွားတယ္ဆိုတာ အြန္လိုင္းေပၚမွာသာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္းေတာင္မွ သူ႔နာမည္ကို လူထုကို ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က ထဆင့္ထူေရးႏွစ္ေခ်ာင္းငင္နဲ႔ ထူတာမ်ဳိး   ေတြ႔ရေသးတာပဲ၊  ေျပာခ်င္တာက ပရင္မီဒီယာမွာလဲ မွားၾကပါတယ္၊   ေနာက္တစ္ခုက စာဖတ္သူက ျပည္သူပါ၊ စာဖတ္သူက ဆံုးျဖတ္သြား ပါလိမ့္မယ္။ စာဖတ္သူက ဒီလူက ဘာေတြ ေရးေနတယ္ဆိုတာ ဖတ္ၿပီးေတာ့  ဒီလူက ဘာလဲဆိုတာ ေကာက္ခ်က္ခ်ၿပီး ေနရာေပးႏိုင္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔   ေရးေနသမွ်ကပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုယ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔   ျပဌာန္းေနတာပါဘဲ၊ ပံုႏွိပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အြန္လိုင္းျဖစ္ျဖစ္ သူေရးေနတဲ့ အေရးအသားေပၚမွာ သူ႔ဟာသူ အက်ဳိးခံစားရပါလိမ့္မယ္

သူရ---------အခု အြန္လိုင္းမွာဆိုပါေတာ့.. ကၽြန္ေတာ္စာေရးတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္စာကို လူ၅၀ဖတ္ၿပီးသြားၿပီ၊ အဲ့ဒီမွာ တစ္ခုခု အခ်က္အလက္ မွားေနလို႔ စာဖတ္သူက Commentမွာ လာေျပာတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ျပင္လိုက္္ရင္ ၅၁ေယာက္ေျမာက္က စၿပီး အမွန္ ဖတ္သြားႏိုင္တယ္၊ ဆရာမတို႔ ပုံႏွိပ္မွာၾကေတာ့ မွားေနရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ခ်က္ခ်င္း မျပင္ႏိုင္ဘူးေနာ္၊ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေနာက္တစ္လ ထြက္မွွ အမွားျပင္ဆင္ခ်က္ ထည့္ႏိုင္တယ္ေနာ္၊ အဲဒါနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီးဆရာမအၿမင္ေလးသိခ်င္ပါတယ္။
(((လက္ခုပ္သံမ်ား))) 

ခင္သႏၱာ---------- ဆရာ၀ါ...။ ဆရာ ဆရာမ နန္းႀကာၿဖဴကိုပဲေမးခ်င္တာလား။ ဆရာမကို ပဲ ဆရာ၀ါ personal attack လုပ္ေနတာလားဆရာ

သူရ---------ကၽြန္ေတာ္ ေအာက္မွာတည္းက ဆ၇ာမနဲ႕ညွိေနတာ

နန္းႀကာၿဖဴ--- ဆရာေၿပာတာမွန္ပါတယ္။ဆရာတို႔ အြန္လိုင္းမွာက ျပင္ရတာ ျမန္တာ ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပံုႏွိပ္စာမ်က္ႏွာမွာက ေရးတဲ႕သူေတြက ေနာက္ေႀကာငး္ေတြ၊ ရာဇ၀င္ေတြ အခုိင္အလုံရွိတယ္၊ ဖန္သားျပင္မွာက   ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာကို မသိႏိုင္ဘူး၊ကိုယ္ေဖ်ာက္၀ိဇၨာေတြလိုပဲ..။  ဒါေၾကာင့္ ဖတ္သူက တကယ္ တန္ဘိုးထား ဖတ္တာလား၊ အေပ်ာ္တမ္းဖတ္တာလား မသိႏိုင္ဘူး၊ အြန္လိုင္းမွာက လမ္းႀကံဳလဲ ဖတ္ခ်င္ဖတ္သြားမွာေပါ့၊ ပံုႏွိပ္မွာ ဖတ္တာကေတာ့ ဒီဆရာကို ေလးစားေသာအားျဖင့္ ဖတ္တာေပါ့၊ အြန္လိုင္းမွာက ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ မသိရဘူး၊ အမွားေတြ ေရးတာလဲ ရွိေနတယ္၊ အြန္လိုင္းမွာ အမွားေတြ ေရးထားရင္ ဘယ္သူေရးတယ္ဆိုတာ ရွာလို႔မရဘူး၊  အမွားပါလု႔ိ ေျပာရင္ လက္မခံဘူး၊ သူ႔ကို ျပင္ဆင္ စီစစ္ေပးမယ့္သူမရွိဘူး 

သူရ---အဲ့တာက ကိုယ့္ကိုယ္ကို တာ၀န္ယူရပါမယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ာနယ္အတြက္ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးတယ္ေပါ့ေနာ္၊အဲ့ဒီမွာ စီစစ္ေရးက မလြတ္ေတာ့ အယ္ဒီတာကို ေခၚၿပီး ခံ၀န္လက္မွတ္ထိုးခိုင္းတယ္၊ အဲ့ဒီေတာ့ ေရးတာက ကၽြန္ေတာ္၊ တာ၀န္ယူရတာက အယ္ဒီတာ   ျဖစ္မေနဘူးလား၊ အြန္လိုင္းမွာ မွားရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်က္ခ်င္း ေ၀ဖန္ခံရတယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တာ၀န္ယူမႈအပိုင္းၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အားသာပါတယ္  

နန္းႀကာၿဖဴ------ကိုယ့္ကိုယ္ကို တာ၀န္ယူတယ္ဆိုတာကေတာ့ မွန္္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အြန္လိုင္းေပၚမွာက လူတိုင္းက ကၽြန္ေတာ္ဘယ္သူဆိုတာကို မေဖာ္ျပထားပါဘူး၊ ဆရာတို႔ကေတာ့ ေဖာ္ျပထားေပမယ့္ တျခား မေဖာ္ျပထားသူေတြ ရွိေနတယ္။ ဘယ္လုိေၿပာရမလဲ...။ အႏၱရာယ္အမ်ားဆုံးေနရာက အလုံၿခဳံဆုံးေနရာဆုိသလုိပဲ အလြတ္လပ္ဆုံးေနရာက အႏၱရာယ္အရွိဆုံးေနရာၿဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။လူတစ္ေယာက္က ယဥ္္ေက်းမႈနဲ႔မေလ်ာ္ညီတဲ့ ပံုတစ္ပံုကို တင္လိုက္မယ္၊   ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္ေစတယ္၊ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ မညီတဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈနဲ႔၊ တင္တဲ့သူက ဘာရယ္မဟုတ္ တင္လိုက္တယ္၊ ဒီပံုေတြကို တိုင္းတပါးက ျမင္တဲ့အခါ၊  ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ သိကၡာကို ထိပါးစရာျဖစ္တယ္၊ အဲ့ဒီသတင္းမ်ဳိးကို ဘယ္လိုကြန္ထရိုးလုပ္မလဲ 

ၿမေသြးနီ------ ကၽြန္မက ဒါကို ဘယ္လို ျမင္သလည္းဆိုေတာ့ ေရစီးေၾကာင္းရဲ႕ သေဘာလို႔ ျမင္ပါတယ္။  ေရစီးေၾကာင္းဆိုတာမ်ဴိးက ရပ္တန္႔မေနပါဘူး၊ ေရစီးေၾကာင္းဆိုတာမ်ဴိးက စီးဆင္းေနတာမ်ဳိးပါ၊ ဥပမာေျပာရရင္ ဟိုးယခင္ ကၽြန္မတို႔ မိဘမ်ားရဲ႕ လက္ထက္က ရင္ဖံုးလက္ရွည္၊ တစ္ပတ္လ်ဳိဆံထံုးနဲ႔ ၀တ္ဆင္ခဲ့ၾကတယ္၊ ယေန႔ေခတ္မွာ၀တ္စားဆင္ယင္္မႈေတြ ေျပာင္းလဲလာပါတယ္၊  ေခတ္နဲ႔
ေလ်ာ္ညီစြာ ေခတ္မွီ အ၀တ္အစားမ်ားကို ၀တ္ဆင္ၾကသလို၊ ေခတ္လြန္ သရုပ္ပ်က္ ၀တ္စားသူေတြလဲ ရွိေနတာပါဘဲ၊ အဲ့ဒီအထဲမွာမွ ျမန္မာ၀တ္စံုရင္ဖံုး၊ ထမီကို ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ၀တ္ေနသူေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္
အြန္လုိင္းမီဒီယာဘက္မွ ၿမေသြးနီႏွင္႕ေနဘုန္းလတ္

 ဆိုလိုခ်င္တာက အြန္လိုင္းမီဒီယာ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာတာနဲ႔အမွ် အြန္လိုင္းမီဒီယာ အေပၚမွာ မွီခိုအားထားအသံုးျပဳလာ သူေတြ ရွိလာၾကသလို၊ အဲ့ဒီလူမ်ားထဲကပဲ ပံုႏွိပ္စာမ်က္ႏွာေပၚမ်ားက ရသစာေပ၊ သုတစာေပေတြကိုလည္း တစြဲတလမ္း ဖတ္ေနၾကသူေတြ ရွိေနၾကၿပီး၊ စာဖတ္သူေတြ တစ္ခုခုရသြားေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ေရးသားေနၾကသူ ေတြလည္း ရွိေနၾကပါတယ္၊ အလားတူ အဲ့ဒီလူေတြထဲမွာလည္း ခုနလို သရုပ္ပ်က္အ၀တ္အစား ၀တ္တဲ၊့ က်င့္၀တ္နဲ႔ မေလ်ာ္ညီသူေတြလဲ ရွိေနႏိုင္တာပါပဲ
တစ္ဖက္က ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လဲ ဘယ္ေနရာမွာမဆို အဆိုးနဲ႔ အေကာင္းဆိုတာ ဒြန္တြဲေနတတ္တဲ့ သေဘာကိုု ကၽြန္မတို႔ လက္ခံႏိုင္ရပါမယ္။ ဘယ္ေနရာမွာမွ အားလံုးေကာင္းတယ္၊ အားလုံး မွန္တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး၊ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ပံုႏွိပ္မီဒီယာမွာလဲ အေပ်ာ္ဖတ္စာေပေတြ အမ်ားႀကီး ႀကီးစိုးေနတာပဲ၊ ဒါက ဘာကို ေဖာ္ျပသလဲဆို အေကာင္းနဲ႔အဆိုး ဒြန္တြဲေနတာကို ေဖာ္ျပေနတာပါ၊ ဒါဟာဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ ခြန္နဲ႔အားနဲ႔ သဘာ၀က်က်၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရစီးအားေကာင္းေကာင္း စီးဆင္းေနရမယ့္ ေရစီးေၾကာင္းတစ္ခုမွာ အမိႈက္သရိုက္ေတြ ပိတ္ဆို႔ေနတာနဲ႔ တူပါတယ္၊ အခုကာလက ဒီအမိႈက္သရိုက္ေတြကိုဖယ္ရွားခါစအခ်ိန္။  အဲ့ေတာ့ အဲ့ဒီ အမိႈက္သရိုက္ေတြ  ကၽြန္မတို႔က ဖယ္ယူရမယ္၊ ဆည္ယူရမယ္၊ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ဥာဏ္ပညာနဲ႔၊ တစ္ဦးခ်င္းတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ တာ၀န္ယူမႈနဲ႔ စစ္ယူရပါမယ္
ကၽြန္မဆို အြန္လိုင္းမွာ အလုပ္သေဘာအရ အၿမဲရွိေနရတယ္၊ အြန္လိုင္းကို သံုးေနရတဲ့အတြက္ အြန္လိုင္းမွာ စာေကာင္းေပမြန္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး   ေတြ႔တယ္၊ ခုနေျပာသလို သရုက္ပ်က္ေတြ တာ၀န္မယူပဲ   ေရးေနတာေတြလည္း ေတြ႔တယ္၊ ဒီစာေတြ ကၽြန္မ အခ်ိန္ေပး မဖတ္ပါဘူး၊ အြန္လိုင္းကို အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ အသံုးျပဳရတဲ့အတြက္ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီးမေပးႏိုင္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ တန္ဘိုးထားတဲ့ စာေတြပဲ ေရြးဖတ္ပါတယ္၊ အလားတူ တျခားစာဖတ္သူေတြလည္း သူတို႔ရဲ႕ စံနဲ႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ စာေတြပဲ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ဖတ္သြားၾကမယ္လို႔ ကၽြန္မထင္တယ္၊ အဲ့ေတာ့  အြန္လိုင္းမီဒီယာက အခုမွ စဖြံ႔ၿဖိဳးစအခ်ိန္၊   ေနာက္ပိုင္းဆို အီလက္ထေရာနစ္ ဥပေဒေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္၊  အဲ့ဒီ အခါၾကရင္ အဲ့ဒီ ျပႆနာေတြကို ထိမ္းခ်ဳပ္လာႏိုင္မယ္၊ နည္းပါးသြားလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

ခင္သႏၱာ---- ဒုိက္ေတြ၊သရုိက္ေတြ။ အမိႈက္ေတြဆုိရင္ေတာ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီေတာ႕အလုပ္ရၿပီေပါ႔ေနာ္ဆရာမ။



ကဲ....................ဒုတိယပုိင္းကို ဒီေလာက္နဲ႕ပဲ ၿဖတ္ထားပါရေစ။ တတိယပုိင္းမွာ တစ္ဖက္နဲ႕တစ္ဖက္ beat question ေတြနဲ႕ ပရိသတ္အေမး၊ ေဆြးေႏြးသူမ်ာအေၿဖ တုိ႕ကို တင္ဆက္ေပးသြားမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ဆက္လက္ေစာင္႕ေမွ်ာ္ဖတ္ရႈေပးႀကဦးမယ္လို႕ေမွ်ာ္လင္႕ပါတယ္။ 
 

3 comments:

  1. ဆရာေရ...
    ဆရာမ ခင္သႏာၳ ေျပာသြားတဲ့ စကားေတြထဲမွာ
    "ကာလနာသာ တရားခံ"ဆိုတဲ့ စကားကို အရမ္းခိုက္မိ ၾကိဳက္မိပါတယ္...
    ဆရာေတာ့ အသံေတြ နားေထာင္လိုက္ ၊စာေတြ ရိုက္လိုက္နဲ ့ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းေနမွာ ထင္ပါရဲ့...
    htaw oo

    ReplyDelete
  2. ဆရာေ၀မိုးနိုင္ အခုလို အစအဆံုး အေသးစိတ္တင္ထားေပးတာ ေဆြးေႏြးပြဲေန႔ကို ျပန္ေရာက္သြားသလို ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးပိုင္းေလးကိုလည္း ဆက္ေရးပါဦးဆရာ..။

    ReplyDelete
  3. ဒီကေန႔စာေတြလာဖတ္ျဖစ္တယ္ေဝမိုးႏိုင္ေရ။ အေသးစိတ္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုေရးထားတာ အားက်စရာ။ ညီမျမေသြးေျပာသလို အဲဒီေန႔ရက္ေလးကို ျပန္ေရာက္သြားသလို ခံစားမိတယ္။ အစအဆံုးျပန္ဖတ္သြားတယ္ေနာ္။
    စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

    ေမတၱာျဖင့္
    အန္တီတင့္

    ReplyDelete