Monday, June 11, 2012

ဆရာေမာင္ေသာ္က ကြယ္လြန္ၿခင္း ႏွစ္ဆယ္႕တစ္ႏွစ္ၿပည္႔အလြမ္း အပုိင္း(၂)

 








   

စာေရးဆရာေမာင္ေသာ္က (ဗုိလ္မွဴးဘေသာ္)  ၁၉၂၈-၁၉၉၁

                   


 
 အပုိင္း(၁)တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ အစီရင္ခံခဲ႕သလုိပဲ။ ခု ဒုတိယပုိင္းမွာ  ဆရာဦး၀င္းၿငိမ္းရဲ႕ “ ရွိေစခ်င္တဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ဦးေလး ” ေဆာင္းပါးနဲ႕  ဆရာဦး၀င္းၿငိမ္းနဲ႕ ဆရာေမာင္ေသာ္က အင္တာဗ်ဴးကုိ ေဖာ္ၿပေပးသြားပါမယ္။

ဒီေနရာမွာ ေဆာင္းပါးအစအဆုံးေဖာ္ၿပမွာမဟုတ္ဘဲ ဆရာေမာင္ေသာ္ကနဲ႕ပတ္သတ္တဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ ေကာက္ႏုတ္ေပးသြားမွာၿဖစ္ပါတယ္။

ရွိေစခ်င္တဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ဦးေလး -  
 ၀င္းၿငိမ္း

...........................ကၽြန္ေတာ္႕ဦးေလး (ဦး) ဘေသာ္ က တုိက္ေရယာဥ္ ၁၀၃ မွာ ဦးစီးတာ၀န္က်စဥ္ ၿမန္မာ႕ပင္လယ္ၿပင္မွာ သေဘာၤနစ္ၿမဳပ္ခဲ႕ပါတယ္။  ပင္လယ္ၿပင္မွာ အသက္ကယ္ေလွကေလးတစ္စီးနဲ႕ သူ႔လက္ေအာက္ခံတပ္မေတာ္သားမ်ားကို အတတ္ႏုိင္ဆုံး  ဦးစီးကြပ္ကဲၿပီး အသက္ရွင္လာခဲ႕တဲ႕သူၿဖစ္ပါတယ္။   တုိက္ေရယာဥ္၁၀၃ ပင္လယ္ၿပင္မွာ အဆက္အသြယ္မရဘဲ ေပ်ာက္ဆုံးသြားစဥ္ အဲဒီကာလတုန္းက  ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ေတာခုိသြားတယ္လုိ႔ ယူဆတာေႀကာင္႔ ေလယာဥ္မ်ားနဲ႕ ပင္လယ္ၿပင္မွာ လုိက္ရွာၿပီး  ပစ္ခတ္ႏွစ္ၿမွဳပ္ဖုိ႔ အမိန္႔ေပးခဲ႕တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ကံအားေလ်ာ္စြာ ပင္လယ္ကူးသေဘာၤတစ္စင္းက ေတြ႕ရွိၿပီး ကယ္တင္ခဲ႕တာေႀကာင္႔  တခ်ိဳ႕တေလ အသက္ရွင္ခဲ႕ႀကပါတယ္။


ပင္လယ္ၿပင္မွာ သူ ေမ်ာေနစဥ္ အေဒၚၿဖစ္သူ ေဒၚလွရင္က ကုိယ္၀န္ႀကီးနဲ႕ပါ။ အေဒၚကုိ အားေပးဖုိ႔အတြက္  မုိးလင္းမိုးခ်ဳပ္ အေမက အတူသြားေနေပးခဲ႕ပါတယ္။  ဦးေလးတုိ႔ကိ ုကယ္တင္လုိက္ႏုိင္ၿပီလို႕ သတင္းရၿပီးေနာက္မွာပဲ အေဒၚက သမီးမိန္းကေလးတစ္ဦးကုိ ေမြးဖြားခဲ႕ပါတယ္။  ကၽြန္ေတာ္႕အေမက ပင္လယ္ၿပင္မွာေမ်ာေနခဲ႕တဲ႕ ဦးေလးကို ကယ္တင္ႏုိင္ခဲ႕တဲ႕ သမီးအၿဖစ္တင္စားၿပီး “ေမခလာ”လုိ႔ အမည္ေပးခဲ႕ပါတယ္။ (အခုေတာ႕ အဲဒီကေလးမ နာမည္က ဒႏၱီ လုိ႔ အမည္တြင္ေနပါၿပီ။)

@@@@@@@

 ဦးေလးက ေနာင္မွာတာ၀န္ရွိသူမ်ားက  “ေရွ႕သုိ႔”နဲ႕ Forward ဂ်ာနယ္တုိ႔မွာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အၿဖစ္တာ၀န္ေပးအပ္ခဲ႕ပါတယ္။  ဒီဂ်ာနယ္ေတြက ဆုိရွယ္လစ္ေခတ္ဦးမွာ  လႈံ႕ေဆာ္စည္းရုံးေရး ဂ်ာနယ္မ်ားပါပဲ။

တုိက္ေရယာဥ္ ၁၀၃နဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး သူဘာမွ မေရးဘဲ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ေနခဲ႕ရာက ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္ႀကာမွ ဆရာဦးၿမလႈိင္ရဲ႕ ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္းမွာ အေသးစိတ္ ၿပန္လည္ေရးဖြဲ႕ခဲ႕ပါတယ္။  အဲဒီကာလတုန္းက နာမည္ႀကီး ကိုယ္ေတြ႕ၿဖစ္ရပ္တစ္ခုအၿဖစ္ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ႕ႀကၿပီး လုံးခ်င္းအၿဖစ္လည္း ထုတ္ေ၀ခဲ႕ပါတယ္။ 

၁၉၈၈ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပုံႀကီး ေပါက္ေပါက္လာတဲ႕အခါ ဦးေလးမေနသာဘဲ ပါ၀င္လာခဲ႕ရပါတယ္။ မိခင္ၿဖစ္သူနာမက်န္းၿဖစ္တာကုိ လာေရာက္ေစာင္႔ေရွာက္ေနတဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကုိ  တရားေဟာဖုိ႔ ရန္ကုန္ၿပည္သူ႕ေဆးရုံႀကီးေရွ႕မွာ သူကုိယ္တုိင္စီစဥ္ၿပီး သူကုိယ္တုိင္ ကၽြန္ေတာ္႕ညီ မ်ိဳးၿမင္႔ညိမ္းရဲ႕ ဂ်စ္ကားနဲ႕သြားေခၚခဲ႕ပါတယ္။ ဒီလူထု တရားပြဲဟာ  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ရ႕ဲ ပထမဆုံးေသာ လူထုနဲ႕ ထိေတြ႕ပြဲၿဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။  

တပ္မေတာ္(ေရ)က တာ၀န္ရွိသူပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားကိုလည္း အိတ္ဖြင္႔ေပးစာေရးၿပီး လူထုနဲ႕ပူးေပါင္းဖုိ႔ နားခ်ခဲ႕ပါတယ္။  ဒီကိစၥမ်ားေႀကာင္႔  နအဖ အစုိးရအဖြဲ႕က တပ္မေတာ္ကို ၿဖိဳခြဲရန္ႀကံစည္မႈလုိ႕ စြပ္စြဲၿပီး ေထာင္ခ်ခဲ႕ပါတယ္။  အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း မွာ  က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕ယြင္းလာေပမယ္႕ ထိေရာက္တဲ႕ ေဆး၀ါးကုသမႈ မရခဲ႕ပါဘူး။ 

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ သူခ်စ္တဲ႕ ၊ သူခင္တဲ႕ အထူးသၿဖင္႔ မိသားစုကုိေတာ႕ ေတြ႕ခ်င္မွာမလြဲပါဘူး။  ကၽြန္ေတာ္႕ဦးေလးကေတာ႕  အေၿခအေနမေကာင္းေတာ႕တဲ႕အခ်ိန္မွာ  ေထာင္ကေန ရန္ကုန္ေဆးရုံႀကီးကုိ ပုိ႔ခဲ႕ေပမယ္႕ မိသားစုကိုေတာ႕ အေႀကာင္းႀကားမေပးခဲ႕တာ အခုအခ်ိန္ထိ အသည္းနာစရာေကာင္းလွပါတယ္။ (ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ ဆရာမ မသီတာ၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ ကေတာ႕ လူနာခန္းထဲ၀င္ၿပီး စမ္းသပ္သလုိလုိနဲ႕ ေတြ႕ခြင႔္ရလုိက္ပါတယ္။ )

ကြယ္လြန္ၿပီးတဲ႕ေနာက္မွာ လည္း  မိသားစုမွာ ခင္ပြန္း၊ အေဖ၊ ဦးေလးကုိ ေနာက္ဆုံးအၿဖစ္ ၀ေအာင္ႀကည္႔ခြင္႔မရခဲ႕ပါဘူး။  အေလာင္းကုိ အေစာင္႔အႀကပ္မ်ားနဲ႕ သယ္လာၿပီး အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း  ရုပ္အေလာင္းကို  ေရခ်ိဳးေပးခ်ိန္မွာေတာင္ ၀န္းရံေစာင္႔ႀကပ္ခဲ႕ႀကပါတယ္။ အခု ကၽြန္ေတ္ာ႕ဦးေလးရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းက ၿမွဳပ္ႏွံခြင္႔ ပိတ္ပင္ထားၿပီၿဖစ္တဲ႕  ကန္ေတာ္ေလး စြႏၷီသုႆာန္မွာ ၿမွဳပ္ႏွံခဲ႕ႀကပါတယ္။

@@@@@@@

တပ္မေတာ္သားေကာင္းတစ္ဦးပီသစြာ လက္ေအာက္ခံတပ္မေတာ္သားမ်ားအသက္ကုိ ကယ္တင္ႏုိင္ခဲ႕တဲ႕ ကၽြန္ေတ္ာ႕ဦးေလးဟာ ဆုလာဘ္အၿဖစ္ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ  ေဆးကုသခြင္႔မရဘဲ ကြယ္လြန္ခဲ႕ရပါတယ္။   အခု ဇြန္လ ၁၁ရက္ေန႕ဆုိရင္ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္႕တစ္ႏွစ္ ၿပည္႔ပါေတာ႕မယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာသာ သူရွိမယ္ဆုိရင္.........................

၀င္းၿငိမ္း


အခုဆက္ေဖာ္ၿပေပးမွာက ဆရာဦး၀င္းၿငိမ္းနဲ႕ ဆရာေမာင္ေသာ္က အင္တာဗ်ဴးပါ။ ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္းမွာ စတင္ေဖာ္ၿပေပးခ႕ဲၿပီး  “ ၀င္းၿငိမ္းႏွင္႔ စာေရးဆရာမ်ားအတြဲ(၂) ” ထဲက ေကာက္ႏုတ္ထားတာပါ။


ေမာင္၀င္းၿငိမ္း အခုလုိ လာေမးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ဆရာတစ္ခု ေၿပာခ်င္တာရွိတယ္။  ခုထုတ္ေ၀ေနႀကတဲ႕ မဂၢဇင္းေတြမွာ အင္တာဗ်ဴး ဆုိတာ မပါမၿဖစ္သေလာက္ေခတ္စားေနတာေတြ႕ရတယ္။ ေပဖူးလႊာကဆုိရင္ အခု ေမာင္၀င္းၿငိမ္းတာ၀န္ယူထားတဲ႕ စာေရးဆရာေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆုံေပးတာ။ ေနာက္ တစ္မိနစ္ အင္တာဗ်ဴးမွာ ရုပ္ရွင္မင္းသား၊ မင္းသမီး၊ အဆုိေက်ာ္၊ ဇာတ္မင္းသားေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆုံေပးတာေတြရွိတယ္။ တၿခားမဂၢဇင္းေတြမွာလည္း ဒီလုိပဲ ။ အနုပညာရွင္ေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆုံေပးတာေတြရွိတယ္။  ေတာ္ေတာ္လည္း စိတ္၀င္စားစရာေကာငး္ပါတယ။္

ဒါေပမယ္႕ တုိင္းၿပည္က  စာဖတ္ပရိသတ္က တကယ္ပဲ ဒီလူေတြအေႀကာင္းသိခ်င္ေနႀကလုိ႔၊ ဒီလူေတြ ေၿပာတာေတြ ဖတ္ခ်င္လို႕  ေမာင္၀င္းၿငိမ္းတုိ႕တစ္ေတြက ထည္႕ေပးေနႀကတာလား၊ သုိ႔တည္းမဟုတ္  သူတုိ႔ကပဲ သိပ္ပါခ်င္ေနႀကလို႔  ထည္႕ေနႀကတာလား ။ ဒါေတာ႕ ကြဲၿပားဖို႔လိုတယ္။  တကယ္အကိ်ဳးရွိတဲ႕အင္တာဗ်ဴးဆုိတာက တုိင္းၿပည္ရဲ႕ က႑တစ္ခုမွာ တာ၀န္ယူေနတဲ႕ သူတစ္ေယာက္နဲ႕ ေတြ႕ဆုံၿပီး  တိုင္းၿပည္ရဲ႕  တုိးတက္ရာ တုိးတက္ေႀကာင္းေတြ႕ဆုံေမးၿမန္းရင္ပုိၿပီး အက်ိဳးရွိမယ္လုိ႔ ဆရာထင္တယ္။   ဒါေႀကာင္႔ စာေရးဆရာ၊ အႏုပညာသမားေတြထက္ အင္တာဗ်ဴးလုပ္သင္႔တဲက သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္လုိ႔ ကုိယ္ထင္တယ္။ အဲဒီလူေတြကသာ တုိင္းၿပည္အတြက္သူတုိ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ ႀကိဳးပမး္ခ်က္၊ သူတုိ႕ဘက္က ေတြ႕ႀကဳံရတဲ႕ အခက္အခဲေတြကုိေၿပာၿပရင္ တုိငး္ၿပည္ကပုိၿပီး နားလည္သေဘာေပါက္လာမယ္။ 

အဲဒီလူေတြအၿပင္ တၿခားအင္တာဗ်ဴးသင္႔တဲက လူေတြလည္းရွိတယ္။ ဥပမာ-  လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္ၿပီး ေရွာက္သီးေဆးၿပားေရာင္းတဲ႕ လူတစ္ေယာက္ကုိ   အင္တာဗ်ဴးလုပ္ရင္ သူတုိ႔ ပလတ္စတစ္ ဘယ္လုိ ရွာရတယ္။  ေရွာက္သီးဘယ္လို၀ယ္ရတယ္၊ မဆလာဘယ္လို ၀ယ္ရတယ္ဆုိတာေတြ ေၿပာၿပလိမ္႕မယ္။ ပလတ္စတစ္ေကာက္တဲ႕လူငယ္တစ္ေယာက္ကုိ  အင္တာဗ်ဴးလုပ္ရင္လည္း  စိတ္၀င္စားစရာရွိမွာပဲ။  စာေရးဆရာေတြ။ ရုပ္ရွင္မင္းသားမင္းသမီးေတြ၊ အဆုိေတာ္ေတြအင္တာဗ်ဴးုလုပ္တာနည္းနည္းမ်ားလာေတာ႕ တုိငး္ၿပည္ကနည္းနည္းအီလာၿပီ ထင္တယ္။ ဒီေတာ႕ တၿခားအင္တာဗ်ဴးေတြလည္း ထပ္စဥ္းစားႀကပါဦး။ 

ဆရာကေလာင္နာမည္ယူတာနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး သီးၿခားအေႀကာင္းအရာရွိရင္သိခ်င္ပါတယ္။  စာေပေလာကထဲ၀င္ေရာက္လာပုံကုိ ေၿပာရငး္ထည္႔ေၿပာေပးပါဆရာ

ေတာ္ေသးတာေပါ႔ ေမာင္၀င္းၿငိမ္းရာ၊ ကိုယ္႕ကုိ ေက်ာ္သူလုိ ငယ္ငယ္ကတည္းက စေမးမလားလုိ႕လန္႔ေနတာ။ငယ္ငယ္က ဖင္တုံးလုံးနဲ႕ ပုံေတာင္ရွာထားေသးတယ္။ ..........

“ဗုိလ္ဘေသာ္”ကေလာင္က ဘာသာၿပန္နဲ႕ ဗဟုသုတေဆာင္းပါးေတြေရးၿပီး ေမာင္ေသာ္က က ဟာသေတြေရးတယ္။ ဟုတ္ပါသလားဆရာ

................... ေမာင္သာ္က က ဟာသ၀တၳဳနဲ႕ အစၿပဳခဲ႕တယ္။ ဒီဟာသဥာဥ္က ေဖ်ာက္လုိ႔ မရဘူး။  အေကာင္းဆုံးဟာသဥာဥ္တစ္ခုကုိ ေၿပာၿပမယ္။ တစ္ခါက အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုမွာ  လူတစ္ေယာက္ကို လွ်ပ္စစ္ကုလားထုိင္မွာ အထုိင္ခုိင္းၿပီး  သတ္တယ္။ သူ႔ကုိ သတ္ခါနီးမွာ  ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ ဘာေၿပာခ်င္လဲလုိ႔ေမးေတာ႕  သူက ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုပဲသိခ်င္တယ္။  အခုလႊတ္မယ္႕ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားက  ေအစီလား၊ ဒီစီလား လုိ႔ ေမးသြားခဲ႕တယ္။  ဒီလူရဲ႕ ဟာသ ဇ၀နဥာဏ္ကုိ ဘယ္သူလုိက္မီႏုိင္မလဲ။ ေသခါနီးေတာင္ ေနာက္ၿဖစ္ေအာင္ေနာက္သြားခဲကတယ္။  ေနာက္တစ္ေယာက္က စာေရးဆရာႀကီး မာ႕ခ္တြိန္ပဲ။ သူ တစ္သက္လုံး ဘုရားမယုံႀကည္တဲ႕သူ။ သူေသခါနီးမွာ   ခရစ္ယာန္ဘုနး္ႀကီးတစ္ပါးက ေနာက္ဆုံးအာပတ္ေၿဖတဲ႕အေနနဲ႕ “ ဆရာႀကီးမာ႕ခ္တြိန္....အခု ခင္ဗ်ား  ထာ၀ရဘုရားသခင္နဲ႕ ေတြ႕ဆုံဖို႔ အဆင္သင္႕ၿပင္ထားၿပီးၿပီလား” လုိ႔ေမးေတာ႕ မာ႕ခ္တြိန္က “ က်ဳပ္ကေတာ႕ အဆင္သင္႔ပါပဲ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘုရားသခင္ကုိလည္း တစ္ဆိတ္ၿပန္ေမးႀကည္႔ပါဦး” လုိ႔ ေၿပာသြားခဲ႕တယ္။  ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ထိ ခနဲ႕သြားတဲ႕ဟာမ်ိဳးပါ။


............. Satire ဆုိတာက ဘာသာေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး  Religious, Political and Personal ဆုိၿပီးရွိတယ္။  ကုိယ္လည္းစကားေၿပာရတာ အဂၤလိပ္ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေ၀ါဟာရေတြမ်ားေနေတာ႕ မင္းသိခၤရဲ႕ ဖီလုိဆုိဖာ ေမာင္ၿမသာၿဖစ္ေနရင္ခြင္႔လႊတ္ပါ။  ၿခဳံငုံေၿပာရရင္ေတာ႕  လူမႈေရးအနိ႒ာရုံေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္ၿပီးေသာတာပါပဲ။ လူမႈေရးအနိ႒ာရုံဆုိတာ လူေတြရွိသမွ်ရွိေနမွာပဲ။  အရင္းရွင္ႏုိင္ငံ၊ ဆုိရွယ္လစ္ႏုိင္ငံမခြဲပါဘူး။  အေမရိကန္မွာ သာၿပီးမ်ားေသးတယ္။  ပေဒသရာဇ္ေခတ္၊ ေၿမရွင္ေခတ္ ဘယ္ေခတ္မွာမွ လူမႈအနိ႒ာရုံနဲ႕ ကင္းတယ္ဆုိတာမရွိဘူး။  ဒါကုိ ထိမိေအာင္ေရးရတယ္။  ဆဲသလုိမၿဖစ္ေစရဘူး။  သက္ဆုိင္သူမ်ားကိုပါ ေအာင္႕သက္သက္နဲ႕ရယ္ေစရမယ္။   Satire ကုိ အယ္ဒီတာက မတည္းၿဖတ္တတ္ဘဲနဲ႕ သြားၿပီးတည္းၿဖတ္ရင္ ငုံးတိတိႀကီး ၿဖစ္သြားၿပီး ဘာမွ မရယ္ရေတာ႕ဘူး။  ဒီစာေပမ်ိဳးထြနး္ကားလာဖုိ႔အလားအလာမရွိဘူး။  ေရးတဲ႕သူလည္း ကုိ္ယ္႕သခ်ၤ ိဳင္းကုိယ္တူးတာနဲ႕အတူတူပဲ။ 
အေၿခအေနအက်ဥ္းအက်ပ္တစ္ရပ္ကုိ ရင္ဆုိင္တဲ႕အခါမွာ   ဟာသဓါတ္ခံရွိတာဟာ အေကာင္းဆုံး ရင္ဆုိင္ရဲတဲ႕ သတၱိကုိ ေပါက္ဖြားေစတယ္။  ေပါက္ကြဲေတာ႕မယ္႕  ဘြိဳင္လာအုိးႀကီးတစ္လုံးကုိ ေ၇ေႏြးေငြ႕ထုတ္ေပါက ္Safety  Valve ဖြင္႕ေပးတာနဲကအတူတူပဲ။ လူေတြရဲက ရင္ထဲမွာ ခံစားခ်က္၊ မ်ိဳသိပ္ရတဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကုိ တစ္ဆုိ႕ေပါက္ကြဲမတတ္ၿဖစ္ရာက သက္သက္သာသာနဲ႕ ထြက္ေပါက္ေပးလုိက္တာဟာ  Satireပါပဲတဲ႕ခင္ဗ်ား။ 


.................အဂၤလိပ္စာတတ္ရုံနဲ႕ ဘာသာၿပန္ရင္ေတာ႕ ေအဘီစီဒီကုိ ကႀကီး ခေကြးၿဖစ္ေအာင္ၿပန္ရုံေလာက္ပဲ ၿဖစ္လိမ္႕မယ္။ 




......ကဗ်ာဆုိတာ  ဘာသာၿပန္လုိ႔ရေကာင္းတဲ႕ စာေပမဟုတ္ပါဘူး။  ဘာသာတစ္ရပ္က တၿခားဘာသာတစ္ရပ္ကုိ ၿပန္ဆုိရာမွာ တစ္စုံတစ္ရာဟာ အခုိးအေငြ႕ၿဖစ္သြားၿပီး  ေပ်ာက္ဆုံးသြားစၿမဲပဲ။  ဒီအခုိးအေငြ႕အၿဖစ္လြင္႔ၿပန္သြားတာဟာ ကဗ်ာပါပဲ။  Poetry is  what is lost in translation လုိ႕ ကဗ်ာဆရာႀကီး ေရာဘတ္ဖေရာ႕စ္က ေၿပာဖူးတယ္။ ကဗ်ာဟာ သူ႕ကုိ ေမြးဖြားသန္႔စင္ရာ မိခင္ဘာသာရပ္မွာပဲ အလွပဆုံး ရွင္သန္ေနေလ႕ရွိပါတယ္။

...................Satire ဟာ အရႊန္းေဖာက္စာေပပါပဲ။ စာေပမွာပုံသ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ိဳးရွိႀကတဲ႕ အနက္ အရႊန္းေဖာက္စာေပဟာစာေပဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ပန္းတစ္ပြင္႔ပါ။  စာေပပန္းေတြပြင္႔လန္းႀကေစဖုိ႔က လူ႕ေဘာင္အသုိင္းအ၀ုိငး္ရဲ႕  ခြင္႔ၿပဳခ်က္( Permissiveness of the Society) လုိပါတယ္။  Satire ကုိလက္ခံႏုိင္ဖုိ႔ရာ  လူေတြရဲ႕ ဟာသ ဗီဇဥာဥ္ဟာ တရားသေဘာနဲက ေၿပာရရင္ေတာ႕ “ ဖု႒ႆ ေလာက ဓေမၼဟိ စိတၱံ ယႆ န ကမၸတိ” ဆုိတဲ႕ ေလာကဓံတရား ရွစ္ပါးကို  ႀကံ႕ႀကံ႕ခံနု္ိင္ေစတဲ႕ ဥာဥ္မ်ိဳးပါ။  ေလာကရဲ႕ အနိ႒ာရုံေတြကို ရယ္စရာတစ္မ်ိဳးသာ သေဘာထားရပါတယ္ ။ ခံစားခ်က္ေႀကာင္႔ တင္းက်ပ္ပိတ္ဆုိ႕မြန္းေနတဲ႕ရင္ေတြကုိ အသက္ရႈေပါက္ဖြင္႕ေပးတာမ်ိဳးပါ။  ဒါကုိ ရင္ေခ်ာင္ေဆးေကၽြးတယ္မၿမင္ဘဲ  သေရာ္တယ္လို႔ထင္၊  သေရာ္စာတင္မရပ္ေသးဘဲ  ေဆာ္စာ၊ ကေလာ္စာ၊  ဆဲစာအၿဖစ္ နာမည္တပ္ၿမင္ေနႀကတာေတာ႕ ကိုယ္ေတာင္းပန္လုိပါတယ္။  ကုိယ္႕ေရးခြင္႕က တစ္ေန႕တစ္ၿခား က်ဥ္းလာတယ္။ “ ေမာင္ေသာ္က ” ေသတာအေရးမႀကီးပါဘူး။  စာေပပုံသ႑ာန္တစ္ရပ္ကို သတ္ၿဖတ္တဲ႕ ေနရာမွာ ကိုယ္ လက္သည္တရားခံမၿဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။  စာေရးဆရာႀကီး မီလ္ကန္က “ စာေပကို သတ္သည္ဆုိၿခင္းမွာ  လူသတ္မႈထက္ ႀကီးေလးေပသည္။  လူသတ္မႈတြင္ လူ႕အသက္တစ္ေခ်ာငး္သာ အက်ဳံး၀င္သည္။  စာတစ္ပုဒ္ကုိ သတ္သည္မွာ  လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးလုံး၏ အသက္၀ိဥာဥ္ ကုိ သတ္သည္ႏွင္႔ တူလွေပသည္။ ” လုိ႔မိန္႕ဆုိခဲ႕ဖူးပါတယ္။ အဲဒီေတာ႕ စာေပပန္းမ်ိဳးစုံ ပြင႔္လန္းႀကဖို႔ ကုိယ္ဆုေတာင္းပါတယ္။

ေပဖူးလႊာမဂၢဇငး္၊ အမွတ္ ၆၅-၆၆ ၊ ေအာက္တုိဘာ- ႏုိ၀င္ဘာ၊ ၁၉၈၆။


ကဲ..........

ဒီေလာက္ဆုိရင္ေတာ႕ ဆရာေမာင္ေသာ္က အေႀကာင္းတစ္ေစ႔တစ္ေစာင္းနဲ႕ အဖုိးတန္စကားမ်ားကို ဖတ္ရႈမွတ္သားရတာ ေက်နပ္ႏုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။  မေက်နပ္ႏုိင္သူမ်ားအေနနဲ႕လည္း ဆရာေမာင္ေသာ္က ရဲ႕ လက္ရာမ်ားကုိ ရွာေဖြ ဖတ္ရႈႀကလိမ္႕မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ။္


ေလးစားလ်က္

ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)

No comments:

Post a Comment