Monday, April 30, 2012

ဆႏၵမေစာႀကပါနဲ႕(တဂ္ပုိ႔စ္)

from Google

 ဒီပုိ႔စ္ေလးကို မမ၀သုန္က တဂ္လုပ္ထားတာ ကၽြန္ေတာ္က မသိလုိက္ဘူး။ ဆရာေထာ္ဦးက ေရးလာမွ သြားဖတ္ႀကည္႔ရင္း ကၽြန္ေတာ္႔ကိုပါတဂ္မွန္းသိတာ။ မတ္လ ၁၂ရက္ေန႕ကတည္းက တဂ္ထားတာဆိုေတာ႔ ႀကာေနပါၿပီ။ မမ၀သုန္ကုိလည္ းအားနာပါရဲ႕။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း လုံး၀ကိုမသိလုိက္။ မႀကာခဏ၀င္ဖတ္ၿဖစ္ေပမယ္႔ အဲဒီရက္ပုိင္းက စာေမးပြဲ နီးေနေတာ႔ လြတ္သြားတယ္ထင္ပါတယ္။  ခုဖတ္မိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အၿမင္ေလးကို ေရးတတ္သလုိေရးလုိက္ပါတယ။္

“ဆႏၵမေစာႀကပါနဲ႕”

၀ါက်ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏႈတ္ေၿပာစကားအၿဖစ္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဆီကေန ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ရာ အေႀကာင္းကိစၥအေထြေထြအလုိက္ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးစုံနဲ႕ ႀကားဖူးႀကပါတယ္။  ဘယ္အရာမဆို အလ်င္မလုိသင္႔ဘူးဆုိတဲ႕ စကားလည္း ရွိေနေတာ႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီစကားအားကုိးနဲ႕ ဆႏၵမေစာႀကပါနဲ႕ဆိုၿပီး ေခၽြးသိပ္လုိ႔ေကာင္းေနႀကပါတယ္။ ေကာင္းေသာ ေစာင္႔ဆုိင္းၿခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပါနဲ႕ အဲဒီစကားနဲ႕ ႏွစ္ေပါက္တစ္ေပါက္လုပ္တတ္တာမ်ိဳးေတြ ႀကဳံလာရပါတယ္။
ဆႏၵမေစာသင္႔ဘူးဆုိတဲ႕ စကားကေတာ႔ ေနရာတုိင္း၊ အေၿခအေနတုိင္း၊ အေႀကာငး္အရာတုိင္းအတြက္ အံမ၀င္နုိင္ဘူး၊ မမွန္ကန္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ ယူဆပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလမွာ ဆႏၵေစာသင္႔တဲ႕ အရာေတြလဲ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ-ဆရာေထာ္ဦးေရးသလိုေပါ႔။ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ သင္ခန္းစာကုိ စာေမးပြဲအတြက္ ဆႏၵေစာၿပီး ႀကိဳတင္က်က္မွတ္ေလ႕လာထားတာမ်ိဳးကေတာ႔ လုပ္သင္႔၊ ၿဖစ္သင္႔တဲ႕ ဆႏၵေစာမႈမ်ိဳးပါ။  အဲဒီလုိပဲ ဆႏၵေစာသင္႔တဲ႕ အရာကိစၥေတြ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။

မ်ားေသာအားၿဖင္႔ေတာ႔ ဆႏၵေစာတာဟာ မေကာငး္တဲ႕ လကၡဏာကုိ ေဆာင္တတ္ပါတယ္။  ဘာေႀကာင္႔လဲဆိုေတာ႔  ကိစၥတစ္ခုခုနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး ဆႏၵေစာလာၿပီဆိုႀကပါစုိ႔။ အဲဒီလူရဲ႕ ေခါငး္ထဲ၊ ဦးေႏွာက္ထဲ၊ စိတ္ထဲ ၊ အေတြးေတြထဲ၊ အသိဉာဏ္ထဲမွာ  တၿခားအရာကုိ အာရုံမစုိက္ႏုိင္ေတာ႔ပါဘူး။ ဒီကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ႔ပဲ ေဇာႀကီးေနေတာ႔တာပါ။ အလ်င္စလုိႏုိင္ေနေတာ႔တာပါ။ ဒီအခါဓမၼဓိ႒ာန္က်က် ရႈၿမင္စဥ္းစားသုံးသပ္မႈမ်ိဳး လုပ္ႏုိင္တဲ႕စြမ္းအင္လညး္ မရွိေတာ႔ပါဘူး။  ၿပႆနာ/ အေႀကာင္းကိစၥကို မိမိ အာရုံက်ေနတဲ႕ ေၿဖရွင္းနည္း/ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္မ်ိဳးနဲ႕ပဲ အလ်င္စလုိ အဆုံးသတ္ေစတတ္ပါတယ.္။  အဲဒီအခါမွာ လြယ္လင္႔တကူ ဆုံးၿဖတ္လုိက္တဲ႕ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္မ်ိဳး ၿဖစ္တာေႀကာင္႔  အက်ိဳးရလဒ္ဟာလည္း ၿပီးၿပည္႔စုံတဲ႕ လွပေသသပ္တဲ႕ အသြင္မေဆာင္ႏုိင္ေတာ႔တာပါ။  ဒါေပမယ္႔ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႕ ႀကက္ကန္းဆန္အုိးတုိးတာပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္၊ တခၤဏုပၸတိၱဉာဏ္ရင္႔သန္တာေႀကာင္႔ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အဆင္ေၿပေၿပရလဒ္မ်ိဳးထြက္ေပၚလာခဲ႕မယ္ဆုိရင္ ဒါကုိ အစြဲၿပဳၿပီး  ေနာက္ထပ္ အသစ္အသစ္ေသာ ႀကဳံေတြ႕လာရတဲ႕ ကိစၥေတြမွာလည္း  ဒီလုိပဲ မိမိဆႏၵကုိ ဦးစားေပး၊ အေလာသုံးဆယ္ စဥ္းစားဆုံးၿဖတ္တာမ်ိဳးဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ေနတာကေတာ႔  ဟန္မက်လွပါဘူး။  တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ႔ အလြယ္လုိက္တတ္ၿခင္း၊ ဆႏၵေစာတတ္ၿခငး္ရဲ႕  ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးကုိ  နင္႔နင္႔နဲနဲ ခံစားသိရွိရဦးမွာပါ။ 

ဒါေပမယ္႕ ဒီလုိ လူမ်ိဳးေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူ႔အေဆာက္အအုံမွာ အေတာ္ေလး မ်ားၿပားေနပုံရပါတယ္။ (ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြလည္း ပါ၀င္ခဲ႕ႀကဖူးပါတယ္။ ဘယ္သူမဆို အနည္းဆုံး တစ္ႀကိမ္ေတာ႔ ႀကဳံဖူးႀကမွာပါ။) ဒါေႀကာင္႔ပဲ “ဘယ္အရာကိစၥမွာမဆို အလ်င္မလုိသင္႔ဘူး”ဆိုတဲ႕စကားက ႏႈတ္ကပါဌ္ေတာ္တစ္ရပ္လုိ စြဲၿမဲခုိင္မာေနတာ ၿဖစ္ႏုိင္ေကာင္းပါတယ္။ ဒီလုိ ရလဒ္မေကာင္းတဲ႕ ကိစၥၿခင္းရာေတြေႀကာင္႔ပဲ ဆႏၵေစာၿခင္းဟာ မေကာင္းတဲ႕ အၿပဳအမူတစ္ရပ္လုိ  သတ္မွတ္ခံရတာလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔ ဆႏၵမေစာတုိ္င္းလည္း ေကာင္းတာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္အရာမဆုိ ဆႏၵမေစာသင္႔ဘူးဆုိတဲ႕ စကားကို တခ်ိဳ႕လူေတြက  သူတို႔ တစ္ကုိယ္ေရ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးအတြက္ ေရသာခုိုႏုိင္ဖုိ႔ ဒုိင္းတစ္ခုလုိ အသုံးၿပဳတတ္တာကုိလည္း သတိၿပဳရပါမယ္။ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ႔ အလ်င္စလုိလုပ္တတ္တာ၊ ကုိယ္႔ဆႏၵေစစားရာေနာက္ ဒေရာေသာပါး လုိက္နာေဆာင္ရြက္တတ္တာဟာ မေလ်ာ္ကန္ဘူးလုိ႕ ယူဆၿပီး  ၿဖစ္ေနတဲ႕ ၿပႆနာကို အႏုလုံပဋိလုံအၿပန္ၿပန္အထပ္ထပ္ စစ္ေဆးသုံးသပ္ေကာက္ခ်က္ခ်ေနေပမယ္႕ လုိခ်င္တဲ႕ အေၿဖမ်ိဴး မရဘဲ အခ်ိန္ၿဖဳန္းတီးပစ္ရာေရာက္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီအစား ၿဖစ္ႏုိင္ေခ်ထဲက အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းကုိေရြးၿပီး အခ်ိန္မဆိုင္းေဆာင္ရြက္လုိက္တာကမွ ကုိယ္႔အေပၚ ေကာင္းက်ိဳးသက္ေရာက္ႏုိင္ေသးတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္႔အေတြ႕အႀကဳံအရဆိုရင္ လြန္ခဲ႕တဲ႕ ေလးႏွစ္ေက်ာ္ကစၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ၀တၳဳေလးေတြ၊ ေဆာင္းပါးေလးေတြ ေပါက္စႏုိး၊ ေပါက္စနေရးလာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဇာတ္လမး္တစ္ပုဒ္ရၿပီဆုိရင္ ၀တၳဳၿဖစ္ေအာင္ ခ်က္ခ်ငး္ အေကာင္အထည္ေဖာ္တယ္။  ေရးၿပီးသြားရင္ ၿပန္ဖတ္ႀကည္႔တယ္။  ကုိယ္စိတ္ႀကိဳက္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ထားတဲ႕ ဇာတ္လမး္ကို ကုိယ္႔ အေရးအသားနဲ႕ကုိ္ယ္ပုံေဖာ္ထားတာဆုိေတာ႔  ဒီ၀တၳဳကို ႀကိဳက္တာေပါ႔ဗ်ာ။   ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္အရပဲႀကည္႔ႀကည္႔ ၊ အေရးအသားအရပဲ ႀကည္႔ႀကည္႔ ကိုယ္႕၀တၳဳေလးဟာ ဘယ္ေနရာကမွ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မရွိတဲ႕ ၿပစ္မ်ဳိးမွဲ႕မထင္၀တၳဳေလးသဖြယ္ ယုံႀကည္ေနခဲ႕မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႕သတ္မွတ္ခ်က္အရဆုိ အဲဒါဟာ ၀တၳဳနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး မႊန္ေနတာပါ။ ဟာသဆုိရင္လဲ ေသာ္တာေဆြ ၊မင္းလူတုိ႔နီးနီး ရယ္ရတဲ႕ ၀တၳဳမိ်ဳး၊ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္ဆုိရင္လဲ မိုးမိုး(အင္းလ်ား)ေလာက္နီးနီး ပီၿပင္တဲ႕ ၀တၳဳမ်ိဳးလုိ႕ စိတ္စြဲထင္မွတ္  ေဇာေတြကပ္ၿပီး အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ မဂၢဇင္းတုိက္ကိုပုိ႔ဖုိ႔ အလ်င္အၿမန္စုိင္းၿပင္းပါေတာ႔တယ္။

အဲဒီလုိ ဆႏၵေစာမိၿခငး္ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္က 
၁။ မဂၢဇငး္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ေဖာ္ၿပၿခငး္မခံရဘူး။
၂။ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ကုိယ္႔ဘာသာ ၿပန္ဖတ္ႀကည္႔တဲ႕အခါမွာလည္း ကုိယ္႔ ေရးဖြဲ႕မႈအေပၚ စိတ္ေက်နပ္မႈမရႏုိင္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္အဲဒီအရြယ္ေလာက္ကေရးခဲ႕တဲ႕ ၀တၳဳေလးေတြဆုိ သိပ္ရယ္ခ်င္မိတာပဲ။

ခုေနာက္ပုိင္းေတာ႔ ကုိယ္႔ဆႏၵေစာမႈကို ခ်ဳပ္တီးၿပီး ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ေရးၿပီးရင္ တစ္ပတ္ဆယ္ရက္ ပစ္ထားလိုက္ေတာ႔တယ္။ ဘာေႀကာင္႔လဲဆုိေတာ႔ ေရးၿပီးစဆုိ ကၽြန္ေတာ္႔မွာဒီ၀တၳဳနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး မႊန္ေနပါၿပီ။ ဒီေတာ႔ ဘယ္ေလာက္ၿပန္ဖတ္ဖတ္ အမွားအယြင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ၿမင္ႏုိင္တဲ႕ စြမ္းအင္မရွိပါဘူး။  ဒါေႀကာင္႔ တစ္ပတ္ေလာက္အဲဒီဇာတ္လမ္းကုိ ေမ႔ထားလုိက္တာပါ။ တစ္ပတ္ဆယ္ရက္န႕ဲ မလုံေလာက္ေသးရင္ တစ္လနီးနီး ပစ္ထားလုိက္တာပါ။ ဆႏၵကုိ မရမက ခ်ဳပ္တီးရတာေပါ႕။ အဲဒီလုိ အႀကာႀကီးေနမွ ၿပန္ဖတ္ေတာ႔  အမွားအယြင္းေတြကုိ ဒလပုံႀကီး ၿမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္ႀကဳံခဲ႕ရဖူးတဲ႕ ဆႏၵမေစာၿခင္းရဲ႕ အက်ဳးိ ရလဒ္ပါ။ 

အကယ္၍ကၽြန္ေတာ္သာ ဆႏၵေစာၿပီး ပုိ႕ခဲ႕မယ္ဆိုရင္ အဲဒီ၀တၳဳေလးဟာ အယ္ဒီတာရဲ႕ အမႈိက္ၿခင္းထဲကုိ ေရာက္ဖုိ႔ ေသခ်ာသြားပါၿပီ။ ဒါေႀကာင္႔ ကိစၥေတ္ာေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဆႏၵမေစာၿခငး္ဟာ ကုိယ္႔အတြက ္ရလဒ္အေနနဲ႕ ေကာင္းက်ိဳး ေဆာင္ႀကဥ္းေပးတတ္ပါတယ္။

ဆႏၵေစာၿခငး္နဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး ေၿပာရမယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္က အရာရာက္ုိ ဆႏၵေစာတတ္သူၿဖစ္ပါတယ္။ စိ္တ္သိပ္မရွည္တတ္ပါဘူး။ ေစာင္႔ဆုိင္းရၿခငး္ကုိ မႏွစ္ၿမိဳ႕ပါဘူး။ ကိုယ္တုိ္င္ကလည္း သူမ်ားကို ေစာင္႔ဆိုင္းမေနေစရေအာင္ တတ္စြမ္းသေရြ႕အားထုတ္ပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေစာင္႔စားမႈေပါင္းမ်ားစြာက အိပ္မက္ဆိုးေတြလုိ လႈပ္ႏႈိးဒုကၡေပးတတ္တာ အၿကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာပါ။  ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ငါေစာင္႔စားခဲ႕ရတာမုိ႔  သူတုိ႔ကိုလည္း ေစာင္႔စားေနရေအာင္လုပ္မယ္ဆုိတဲ႕ စိတ္မ်ိဳး စုိးစဥ္းမွ်မရွိပါဘူး။ 

အလြန္႕အလြန္    စည္း၀ါးမညီ၊ ခ်ိန္သားမကိုက္တဲ႕     အေၿခအေနမ်ိဳးကလြဲၿပီး    ကၽြန္ေတာ္႔ကို  ေစာင္႔ဆုိင္းရတယ္ဆိုတာ  ရွားပါးပါတယ။္ ဘာေႀကာင္႔လဲဆုိေတ႔ာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ဆႏၵေစာတတ္တဲ႕ အက်င္႔ေႀကာင္႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ခ်ိန္းဆိုမႈတစ္ခုခုၿပဳလုပ္ထားၿပီဆိုရင္ အဲဒီခ်ိန္းဆိုမႈန႕ဲပတ္သတ္ၿပီး ဆႏၵေစာေနေတ႔ာတာပါ။ (တကယ္ေတာ႔ အရာအားလုံးကို ဆႏၵေစာတတ္တာပါ)။ ခုႏွစ္နာရီမွာခ်ိန္းထားတယ္ဆိုရင္ ေၿခာက္နာရီေလာက္ကတည္းက အဆင္သင္႔ၿဖစ္ေနတတ္တာပါ။ ခ်ိန္းထားတဲ႕ အခ်ိန္မေရာက္ခင္ နွစ္နာရီေလာက္အလိုကတည္းက ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ေယာက္ယက္ခတ္ေနပါၿပီ။ အေစာႀကီးႀကိဳတင္ၿပင္ဆင္ထားၿပီး ထုိင္ေစာင္႔ေနပါၿပီ။ သြားစရာ၊ လာစရာဆုိရင္လညး္  အခ်ိန္အတိအက် အၿမဲသြားတတ္၊ လာတတ္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔ သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ အၿမဲတေစ တစ္နာရီခန္႔ေနာက္က်ေလ႔ရွိတဲ႕ ၿမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ႀကီးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကမၻာ႔ရန္ပါပဲ။ အဲဒီလုိ ဆႏၵေစာတတ္တဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႔ အက်င္႔ေႀကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ၿပန္ရလာတဲ႕ အက်ိဳးဆက္က  အခ်ိန္တိက်တယ္။ အခ်ိန္ေလးစားတယ္ဆုိတဲ႕ ဂုဏ္ပုဒ္ပါပဲ။ ယခုေလာေလာဆယ္ က်ဥ္းေၿမာင္းေနေသးတဲ႕ လူမႈပတ္၀န္းက်င္မွာ အခ်ိန္ေလးစားသူအၿဖစ္ အသိအမွတ္ၿပဳခံရသည္႔တုိင္  ငေပါႀကီးၿဖစ္ေနပါေသးတယ။္ ဒါေပမယ္႔ က်ယ္ၿပန္႔လာမယ္႔ လူမႈပတ္၀န္းက်င္အတြက္ေတာ႔ ေလ႕က်င္႔သင္ယူစရာအရာတစ္ခုကုိ  ၿပီးေၿမာက္ေအာင္ၿမင္ေနၿပီလုိ႔ဆုိရမွာပါ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ အေတြ႕အႀကဳံအရ ဆႏၵေစာတတ္ၿခင္းကေပးတဲ႕  ေကာင္းက်ိဳးပါ။

အခ်ဳပ္ဆိုရမယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ အေနနဲ႕ ဘယ္အရာမဆုိ ဆႏၵမေစာပါနဲ႕ လုိ႔ မေၿပာခ်င္သလုိ ဘယ္အရာမဆုိ ဆႏၵေစာပါလို႔လည္း မဆုိခ်င္ပါဘူး။  ဆႏၵေစာၿခငး္၊ မေစာၿခငး္ဟာ အေၿခအေန၊ အခ်ိန္အခါအလုိက္ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာညွိၿပီး  သင္႔ေလ်ာ္သလုိ က်င္႔သုံးရမယ္႔  အမူအက်င္႔ တစ္ခုလုိ႕ ၿမင္ပါတယ္။ ဒါေႀကာင္႔  ဘယ္လုိ အေၿခအေန၊ အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ ဆႏၵေစာသင္႕တယ္။ ဘယ္လုိ အေၿခအေနအခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ ဆႏၵမေစာသင္႔ဘူးဆိုတာကို အခ်ိန္နဲ႕ တစ္ေၿပးညီ ဦးေႏွာက္ကစဥ္းစားဆုံးၿဖတ္ေပးႏုိင္ေအာင္ ၿပည္႔စုံကုံလုံစြာလုိအပ္မယ္႔ အရာတစ္ခုကို ပဲ မီးေမာင္းထုိးၿပလုိပါတယ္။ အားလုံးသိႀကပါတယ္။  ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တေတြမွာ လုိအပ္ေနတာ ပညာ(knowledge) ပါ။ ပညာရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အရာရာကုိ ဆုံးၿဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေႀကာင္႔ ပညာကုိ တတ္ႏုိင္သမွ်ၿဖည္႔တင္းၿပီး  ဆႏၵေစာသင္႔ ၊ မေစာသင္႔  ေပတံနဲ႕  အရာရာကို စစ္ေႀကာႀကည္႔ႀကပါစုိ႔လားခင္ဗ်ာ။                      ။


ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ)

10 comments:

  1. တဂ္ပို႔စ္ေလး အားေပးသြားပါတယ္

    ReplyDelete
  2. အလည္ေရာက္ရင္း အားေပး ဖတ္ရႈ႕သြားပါတယ္...ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ..

    ReplyDelete
  3. ညီေရ ဆႏၵမေစာၾကပါနဲ႕ဆိုတာေလး ဖတ္သြားတယ္...ညီရဲ႕အျမင္ေလးလည္း သေဘာက်ပါတယ္.....ေနရာတိုင္းမွာ ဆႏၵေစာသင္႕ မေစာသင္႕ကိုေတာ႕ ဆင္ျခင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မွ ျဖစ္မွာပါ.....

    ReplyDelete
  4. ေဝမိုုးရဲ႕ အျမင္ေလးဖတ္သြားတယ္ ေမာင္ေလး.. ဒီလိုု အျမင္၊ စိတ္ကူေကာင္းေလးေတြရွိလိုု႔လည္း စာေကာင္းေတြေရးျဖစ္တာ ဆိုုတာ ယံုုသြားျပီ။

    ခင္တဲ့
    မမဝသုန္

    ReplyDelete
    Replies
    1. ဒီပိ႔ုစ္ေလးေရးၿဖစ္တဲ႕အတြက္ မမ၀သုန္ကို ကၽြန္ေတာ္က ေက်းဇူးတင္ရတာပါ။ ဘာေႀကာင္႔လဲ ဆုိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီးမေတြးၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕အရာတစ္ခုကို မမ၀သုန္ေက်းဇူးနဲ႕ ေတြးေတာခြင႔္ရလုိက္လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔ ေတြးေတာဆင္ၿခင္ႏုိင္စြမ္းေတြ လႈပ္ႏုိးေပးခဲ႕တဲ႕အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

      Delete
  5. လာေရာက္ဖတ္ရႈသြားပါတယ္ဗ်ာ စာေရးဆရာပီသစြာ အေရးအသားပိုင္းအရမ္းေျပျပစ္လွပါတယ္

    ReplyDelete
  6. ဆရာေရ…
    Tag post ဖတ္ျပီး စာေမးပြဲ ေျဖတဲ့အခါက်မွ
    အသည္းအသန္ ခဲမွန္နဲ ့ စာက်က္ျဖစ္ခဲ့တာေလးကို သတိရမိပါတယ္။
    စာမူနဲ ့ပတ္သက္ျပီးလည္း အဲဒီေလာက္မဟုတ္ေပမဲ့
    အဲဒီေလာက္နီးနီးပါပဲ။ဖတ္ျပီး ကိုယ့္္အျဖစ္နဲ ့နီးစပ္ေလေတာ့ ရယ္မိပါေလရဲ့။
    Tag postေလးကို ႏွစ္ျခဳိက္ေက်နပ္မိပါေၾကာင္း…
    ေထာ္ဦး

    ReplyDelete
  7. စာေတြ လာဖတ္တယ္ ေဝမိုးႏိုင္ေရ

    ReplyDelete
  8. တီတင့္လည္း ဆႏၵေစာတတ္သူထဲမွာ တစ္ေယာက္အပါအဝင္ေပါ့ ေဝမိုးႏိုင္ေရ။
    အေျခအေန အခ်ိန္အခါနဲ႔ အေၾကာင္းအက်ိဳးေပၚမူတည္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း
    ေစာေနတဲ့ဆႏၵေတြကို သည္းခံ မ်ိဳသိပ္ထားရတာမ်ိဳးလည္း ရွိဘူးပါတယ္။
    တဂ္ပို႔စ္ေလးအားေပးသြားတယ္ေနာ္။
    စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

    ေမတၱာျဖင့္
    အန္တီတင့္

    ReplyDelete
  9. ေဆာင္းပါးမွာေတာ႔ နည္းနည္းေ၀႕ေနသလိုပဲ။ လုိရငး္ကုိ ေၿပာႏုိင္ေပမယ္႔ ဖတ္သူရင္ထဲစြဲသြားေအာင္ေၿပာတဲ႕ေနရာမွာေတာ႔ နည္းနည္းလုိအပ္ခ်က္ရွိေနတယ္ညီေလး။ ဆက္ၿပီး ၿကိဳးစားေရးေပါ႔ကြာ။ အကုိကအဲလုိသာေၿပာေနတာ ညီက ၿဖင္႔ မဂၢဇင္းေတြမွာေတာင္ ေနရာရေနၿပီ။
    ဆက္ေရးပါ။ ဒီပုိ႔စ္ေလးလို နွစ္ဖက္ညီညီမွ်မွ်ေတြးၿပတာေလးမိ်ဳးေတြ မ်ားမ်ားေရးညီေလး။ ညီေလးေရးနုိင္မွာပါ။ ဘာလုိ႕လဲဆိုေတာ႔ ေလာကႀကီးက တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းၿဖစ္တာေတြမ်ားေနသလားလုိ႔႔

    ReplyDelete